Biblia Gdańska 1881
1 Kronik 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A gdy sobie pobudował Dawid domy w mieście swojem, i nagotował miejsce skrzyni Bożej, i rozbił jej namiot,
A gdy Dawid pobudował domy w swym mieście przygotował miejsce dla Skrzyni Boga oraz rozbił jej namiot.
A gdy Dawid zbudował sobie domy w mieście Dawida, przygotował miejsce dla arki Boga i rozbił jej namiot.
Tedy rzekł Dawid: Niegodzi się nosić skrzyni Bożej jedno Lewitom. Tych bowiem obrał Pan, aby nosili skrzynię Bożą, i służyli mu aż na wieki.
Wtedy Dawid powiedział: Skrzyni Boga nie poniosą tylko Lewici. Mimo, że ich wybrał WIEKUISTY, aby nosili Skrzynię Boga oraz służyli mu na wieki.
Wtedy Dawid powiedział: Nie wolno nikomu nosić arki Boga oprócz Lewitów. Ich bowiem wybrał PAN, aby nosili arkę Boga i aby służyli mu na wieki.
Przetoż zebrał Dawid wszystkiego Izraela do Jeruzalemu, aby przeniósł skrzynię Pańską na miejsce jej, które jej był zgotował.
Dlatego Dawid zebrał do Jeruszalaim całego Israela, aby przeniósł Skrzynię WIEKUISTEGO na miejsce, które jej przygotował.
Dawid więc zebrał całego Izraela w Jerozolimie, aby przenieść arkę PANA na miejsce, które dla niej przygotował.
I zgromadził Dawid synów Aaronowych i Lewitów.
I Dawid zgromadził synów Ahrona oraz Lewitów.
Zgromadził też Dawid synów Aarona i Lewitów:
Z synów Kaatowych: Uryjela przedniejszego, i braci jego sto i dwadzieścia,
Z synów Kehatha: przedniego Urjela i stu dwudziestu jego braci.
Z synów Kehata: Uriela naczelnika i jego braci stu dwudziestu;
Z synów Merarego: Asajasza przedniejszego, i braci jego dwieście i dwadzieścia.
Z synów Merariego: przedniego Asajasza i dwustu dwudziestu jego braci.
Z synów Merariego: Asajasza naczelnika i jego braci dwustu dwudziestu;
Z synów Giersonowych: Joela przedniejszego, i braci jego sto i trzydzieści.
Z synów Gerszona: przedniego Joela i stu trzydziestu jego braci.
Z synów Gerszoma: Joela naczelnika i jego braci stu trzydziestu;
Z synów Elisafanowych: Semejasza przedniejszego, i braci jego dwieście.
Z synów Elicafana: przedniego Szemeję i dwustu jego braci.
Z synów Elisafana: Szemajasza naczelnika i jego braci dwustu;
Z synów Hebronowych: Elijela przedniejszego, i braci jego ośmdziesiąt.
Z synów Hebrona: przedniego Eliela i osiemdziesięciu jego braci.
Z synów Chebrona: Eliela naczelnika i jego braci osiemdziesięciu;
Z synów Hasyjelowych: Aminadaba przedniejszego, i braci jego sto i dwanaście.
Z synów Uzyela: przedniego Aminadaba i stu dwunastu jego braci.
Z synów Uzziela: Amminadaba naczelnika i jego braci stu dwunastu.
Tedy wezwał Dawia Sadoka i Abijatara, kapłanów, także Lewitów Uryjela, Asajasza, i Joela, Semejasza, i Elijela, i Aminadaba;
I Dawid wezwał Cadoka i Abiatara kapłanów, a także Lewitów: Urjela, Asajasza, Joela, Szemaję, Eljela i Aminadaba;
Wtedy Dawid wezwał kapłanów Sadoka i Abiatara oraz Lewitów: Uriela, Asajasza, Joela, Szemajasza, Eliela i Amminadaba;
I rzekł do nich: Wyście przedniejsi z domów ojcowskich między Lewitami; poświęćcież się i z braćmi swoimi, abyście przynieśli skrzynię Pana, Boga Izraelskiego, na miejsce, którem jej nagotował.
oraz do nich powiedział: Wy jesteście przednimi z ojców pomiędzy Lewitami; wy się uświęćcie ze swoimi braćmi, byście przynieśli Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga Israela, na miejsce, które jej przygotowałem.
I powiedział do nich: Jesteście naczelnikami rodów lewickich. Poświęćcie się wy i wasi bracia, abyście mogli przenieść arkę PANA, Boga Izraela, na miejsce, które dla niej przygotowałem.
Albowiem iżeście tego pierwej nie uczynili, uczynił rozerwanie Pan, Bóg nasz, między nami; bośmy go nie szukali według przystojności.
A ponieważ nie zrobiliście tego przedtem, WIEKUISTY, nasz Bóg, uczynił pomiędzy nami rozdarcie, gdyż Go nie szukaliśmy, zgodnie z tym, co jest właściwe.
Ponieważ za pierwszym razem tego nie uczyniliście, PAN, nasz Bóg, zesłał na nas nieszczęście, bo nie szukaliśmy go tak, jak należy.
Poświęcili się tedy kapłani i Lewitowie, aby przynieśli skrzynię Pana, Boga Izraelskiego.
Więc kapłani oraz Lewici się uświęcili, aby przynieść Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga Israela.
Poświęcili się więc kapłani i Lewici, aby przenieść arkę PANA, Boga Izraela.
I niesli synowie Lewitów skrzynię Bożą, jako był rozkazał Mojżesz według słowa Pańskiego, na ramionach swych, na drążkach które przy niej były.
A synowie Lewitów nieśli Skrzynię Boga na swych ramionach; na drążkach, co przy niej były, jak rozkazał Mojżesz według słowa WIEKUISTEGO.
Synowie Lewitów nieśli arkę Boga, jak rozkazał Mojżesz według słowa PANA, na swoich ramionach na drążkach, które przy niej były.
I rzekł Dawid przedniejszym z Lewitów, aby postanowili z braci swoich śpiewaków z instrumentami muzycznemi, z lutniami, z cytrami, i z cymbałami, aby słyszany był wyniesiony głos z weselem.
Dawid także powiedział przedniejszym z Lewitów, aby ustanowili ze swych braci śpiewaków z instrumentami muzycznymi z lutniami, cytrami i z cymbałami, by z radością wydawać podniosły głos.
Potem Dawid rozkazał naczelnikom Lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach i cymbałach, aby rozbrzmiewał donośny głos pełen radości.
I postanowili Lewitowie Hemana, syna Joelowego, a z braci jego Asafa, syna Barachyjaszowego, a z synów Merarego, braci ich, Etana syna Chysajowego;
Zatem Lewici ustanowili Hemana, syna Joela; a z jego braci Asafa, syna Berekjasza, zaś z synów Merariego, ich braci – Ethana, syna Kuszajasza,
Lewici ustanowili Hemana, syna Joela, a z jego braci Asafa, syna Berechiasza, a z synów Merariego, ich braci Etana, syna Kuszajasza;
A z nimi braci ich w rzędzie wtórym: Zacharyjasza, Bena, i Jazyjela, i Semiramota, i Jechyjela, i Unni, Elijaba, i Benajasza, Maasejasza, i Matytyjasza, i Elifelego, i Miknejasza, i Obededoma, i Jehijela, odźwiernych.
i z nim, stróżami w drugim rzędzie, jego braci: Zacharjasza, Bena, Jaazjela, Szemiramota, Jechjela, Unni, Eljaba, Benajahu, Masejasza, Mattitjasza, Elifelego, Miknejasza, Obed Edoma i Jejela.
A z nimi braci ich drugiego stopnia: Zachariasza, Bena, Jaaziela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajasza, Maasejasza, Mattitiasza, Elifela, Miknejasza, Obed-Edoma i Jejela odźwiernych.
A śpiewacy Heman, Asaf, i Etan na cymbałach miedzianych głośno grali.
A śpiewacy: Heman, Asaf i Ethan, głośno grali na miedzianych cymbałach.
A śpiewacy Heman, Asaf i Etan grali głośno na cymbałach z brązu.
A Zacharyjasz, i Jazyjel, i Semiramot, i Jechyjel, i Unni, i Elijab, i Maasejasz, i Benajasz grali na lutniach przy śpiewaniu wysokiem.
Zaś Zacharjasz, Jaazjel, Semiramot, Jechjel, Unni, Eljab, Masejasz i Benajahu grali na lutniach w wysokich tonach.
Zachariasz, Jaziel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Elijab, Maasejasz i Benajasz grali na cytrach na Alamot.
A Matytyjasz, i Elifele, i Miknejasz, i Obededom, i Jechyjel, i Azazyjasz grali na cytrach przy śpiewaniu niskiem.
Natomiast Mattitjasz, Elifele, Miknejasz, Obed Edom, Jejel i Azazjasz grali na cytrach w niższych oktawach.
A Mattitiasz, Elifel, Miknejasz, Obed-Edom, Jejel i Azaziasz grali na harfach na Seminit i prowadzili śpiew.
A Kienanijasz, przedniejszy z Lewitów, którzy nieśli skrzynię, rozrządzał, jakoby nieść miano; bo był roztropny.
A Kenanjasz przedniejszy z Lewitów, którzy nieśli Skrzynię zarządzał jak nieść, ponieważ posiadał wiedzę.
A Kenaniasz, naczelnik Lewitów, odpowiadał za pieśni. Kierował śpiewaniem, bo był uzdolniony.
Ale Bacharyjasz i Elkana byli odźwiernymi u skrzyni.
Zaś Berekjasz i Elkana byli stróżami przy Skrzyni.
Berekiasz i Elkana byli odźwiernymi przy arce.
A Sebanijasz i Jozafat, i Natanael, i Amasaj, i Zacharyjasz, i Benajasz, i Eliezer, kapłani, trąbili w trąby przed skrzynią Bożą; ale Obededom i Jechyjasz byli odźwiernymi u skrzyni.
Natomiast kapłani: Szebanjasz, Joszafat, Nathanael, Amasaj, Zacharjasz, Benajasz i Eliezer, trąbili w trąby przed Skrzynią Boga. Również Obed Edom i Jechiasz byli stróżami przy skrzyni.
A kapłani: Szebaniasz, Joszafat, Netaneel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer grali na trąbach przed arką Boga, a Obed-Edom i Jechiasz byli odźwiernymi przy arce.
A tak Dawid i starsi Izraelscy, i hetmani nad tysiącami szli, aby przeprowadzili skrzynię przymierza Pańskiego z domu Obededomowego z weselem.
Tak Dawid, starsi Israela i dowódcy nad tysiącami szli z weselem, by przeprowadzić Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO z domu Obed Edoma.
Tak więc Dawid, starsi Izraela i tysiącznicy wyruszyli, aby z radością przenieść arkę przymierza PANA z domu Obed-Edoma.
I stało się, gdy Bóg wspomógł Lewitów, niosących skrzynię przymierza Pańskiego, że ofiarowali siedm wołów, i siedm baranów.
A kiedy Bóg przyszedł z pomocą Lewitom, niosącym Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO, stało się, że ofiarowali siedem byków i siedem baranów.
I kiedy Bóg wspomógł Lewitów niosących arkę przymierza PANA, złożyli w ofierze siedem wołów i siedem baranów.
A Dawid był obleczony w szatę bisiorową, także i wszyscy Lewitowie, którzy nieśli skrzynię, i śpiewacy, i Kienanijasz, rządca tych, co nieśli między śpiewakami; a Dawid miał na sobie efod lniany.
Dawid był ubrany w szatę z bisioru, jak również wszyscy Lewici, co nieśli Skrzynię śpiewacy i Kenanjasz – rządca noszących śpiewaków; nadto Dawid miał na sobie lniany efod.
A Dawid był ubrany w szatę z bisioru, podobnie jak wszyscy Lewici, którzy nieśli arkę, śpiewacy i Kenaniasz, kierujący śpiewem. Dawid miał także na sobie lniany efod.
A tak wszystek Izrael prowadził skrzynię przymierza PaOskiego z weselem, i z hukiem kornetu, i trąby, i cymbałów, grając na lutniach i na cytrach.
Więc cały Israel z weselem prowadził Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO; z dźwiękiem kornetu, trąby oraz cymbałów, grając na lutniach i cytrach.
I w ten sposób cały Izrael prowadził arkę przymierza PANA wśród radosnych okrzyków, przy dźwięku kornetu, trąb i cymbałów, grając na cytrach i harfach.
I stało się, gdy skrzynia przymierza Pańskiego wchodziła do miasta Dawidowego, że Michol, córka Saulowa, wyglądając oknem ujrzała króla Dawida skaczącego, i grającego, i wzgardziła go w sercu swojem.
A gdy Skrzynia Przymierza WIEKUISTEGO wchodziła do miasta Dawida, stało się, że Michal, córka Saula, wyglądając przez okno, ujrzała króla Dawida skaczącego i grającego; więc wzgardziła nim w swoim sercu.
I kiedy arka przymierza PANA wchodziła do miasta Dawida, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i zobaczyła króla Dawida tańczącego i grającego. I wzgardziła nim w swoim sercu.