Biblia Gdańska 1881

2 Samuela 22

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

I mówił Dawid Panu słowa tej pieśni w on dzień, gdy go wybawił Pan z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saulowej.

ubg

Dawid wypowiedział PANU słowa tej pieśni w dniu, gdy PAN go wybawił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula;

2
bg

I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.

ubg

Powiedział: PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem.

3
bg

Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.

ubg

Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mojego zbawienia, moją wieżą i moją ucieczką, moim zbawicielem; wybawiasz mnie od przemocy.

4
bg

Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

ubg

Wezwę PANA, który jest godny chwały, i będę wybawiony od moich wrogów.

5
bg

Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

ubg

Ogarnęły mnie bowiem boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

6
bg

Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

ubg

Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

7
bg

W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.

ubg

W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mojego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło do jego uszu.

8
bg

Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

ubg

Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

9
bg

Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

ubg

Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

10
bg

Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

ubg

Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

11
bg

I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

ubg

Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru.

12
bg

Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

ubg

Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba.

13
bg

Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

ubg

Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste.

14
bg

Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

ubg

Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos.

15
bg

Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

ubg

Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę i ich rozgromił.

16
bg

I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

ubg

I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy.

17
bg

Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

ubg

Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.

18
bg

Wybawił mię od nieprzyjaciela mego potężnego, od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

ubg

Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

19
bg

Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

ubg

Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

20
bg

I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.

ubg

Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

21
bg

Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,

ubg

Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

22
bg

Gdyżem strzegł dróg Pańskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.

ubg

Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mojego Boga.

23
bg

Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.

ubg

Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i od jego praw się nie odwróciłem.

24
bg

A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.

ubg

Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

25
bg

Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.

ubg

Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed jego oczyma.

26
bg

Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.

ubg

Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

27
bg

Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.

ubg

Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie.

28
bg

Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.

ubg

Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy są na wyniosłych, by ich poniżać.

29
bg

Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

ubg

Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o PANIE; PAN rozjaśni moje ciemności.

30
bg

Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.

ubg

Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

31
bg

Droga Boża jest doskonała, wyrok Pański nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.

ubg

Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

32
bg

Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?

ubg

Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

33
bg

Bóg jest mocą moją w wojsku, on czyni doskonałą drogę moję.

ubg

Bóg jest moją siłą i mocą, on czyni doskonałą moją drogę.

34
bg

Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.

ubg

Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

35
bg

Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.

ubg

Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

36
bg

Albowiem dałeś mi tarcz zbawienia mego, a w cichości twojej rozmnożyłeś mię.

ubg

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

37
bg

Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.

ubg

Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

38
bg

Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.

ubg

Ścigałem moich wrogów i wytraciłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wyniszczyłem.

39
bg

I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.

ubg

I wyniszczyłem ich, i powaliłem, tak że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

40
bg

Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.

ubg

Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

41
bg

Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.

ubg

Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

42
bg

Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.

ubg

Patrzyli, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; spoglądali na PANA, lecz ich nie wysłuchał.

43
bg

I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.

ubg

Starłem ich jak proch ziemi, zdeptałem ich jak błoto na ulicach, rozrzuciłem ich.

44
bg

Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.

ubg

Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

45
bg

Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.

ubg

Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni.

46
bg

Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.

ubg

Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

47
bg

Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.

ubg

PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg, skała mojego zbawienia.

48
bg

Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.

ubg

Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody;

49
bg

Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.

ubg

Wyprowadza mnie spośród moich wrogów. Ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

50
bg

Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.

ubg

Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu.

51
bg

On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazańcem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.

ubg

On jest wieżą zbawienia dla swego króla i na wieki okazuje miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.