Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

kjv

Man that is born of a woman is of few days and full of trouble.

ubg

Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;

2
bg

Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

kjv

He cometh forth like a flower, and is cut down: he fleeth also as a shadow, and continueth not.

ubg

Wyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.

3
bg

Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

kjv

And doth thou open thine eyes upon such an one, and bringest me into judgment with thee?

ubg

A jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.

4
bg

Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;

kjv

Who can bring a clean thing out of an unclean? not one.

ubg

Któż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.

5
bg

Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

kjv

Seeing his days are determined, the number of his months are with thee, thou hast appointed his bounds that he cannot pass;

ubg

Gdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.

6
bg

Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

kjv

Turn from him, that he may rest, till he shall accomplish, as an hireling, his day.

ubg

Odstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.

7
bg

Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

kjv

For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.

ubg

Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.

8
bg

Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

kjv

Though the root thereof wax old in the earth, and the stock thereof die in the ground;

ubg

Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;

9
bg

Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

kjv

Yet through the scent of water it will bud, and bring forth boughs like a plant.

ubg

To jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.

10
bg

Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

kjv

But man dieth, and wasteth away: yea, man giveth up the ghost, and where is he?

ubg

Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?

11
bg

Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

kjv

As the waters fail from the sea, and the flood decayeth and drieth up:

ubg

Jak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha;

12
bg

Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

kjv

So man lieth down, and riseth not: till the heavens be no more, they shall not awake, nor be raised out of their sleep.

ubg

Tak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.

13
bg

Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

kjv

O that thou wouldest hide me in the grave, that thou wouldest keep me secret, until thy wrath be past, that thou wouldest appoint me a set time, and remember me!

ubg

Obyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie.

14
bg

Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

kjv

If a man die, shall he live again? all the days of my appointed time will I wait, till my change come.

ubg

Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.

15
bg

Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz.

kjv

Thou shalt call, and I will answer thee: thou wilt have a desire to the work of thine hands.

ubg

Zawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk.

16
bg

Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.

kjv

For now thou numberest my steps: dost thou not watch over my sin?

ubg

Teraz jednak liczysz moje kroki. Czy nie zważasz na mój grzech?

17
bg

Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.

kjv

My transgression is sealed up in a bag, and thou sewest up mine iniquity.

ubg

Mój występek jest zapieczętowany w woreczku, gromadzisz moje nieprawości.

18
bg

Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

kjv

And surely the mountains falling cometh to nought, and the rock is removed out of his place.

ubg

Doprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.

19
bg

Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

kjv

The waters wear the stones: thou washest away the things which grow out of the dust of the earth; and thou destroyest the hope of man.

ubg

Wody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.

20
bg

Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

kjv

Thou prevailest for ever against him, and he passeth: thou changest his countenance, and sendest him away.

ubg

Stale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.

21
bg

Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

kjv

His sons come to honour, and he knoweth it not; and they are brought low, but he perceiveth it not of them.

ubg

Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.

22
bg

Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

kjv

But his flesh upon him shall have pain, and his soul within him shall mourn.

ubg

Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.