Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 22

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

nbg

Zatem odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

ubg

Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

2
bg

Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.

nbg

Czy człowiek świadczy przysługę Bogu? Przecież rozumny raczej służy samemu sobie.

ubg

Czy człowiek może być użyteczny dla Boga? Mądry jest raczej użyteczny dla samego siebie.

3
bg

Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?

nbg

Czy to jest korzyść dla Wszechmocnego, gdy jesteś sprawiedliwy? Albo pożytek dla Niego, gdy czynisz zacnymi swoje drogi?

ubg

Czy Wszechmocny ma upodobanie w tym, że jesteś sprawiedliwy? Czy ma zysk z tego, że doskonalisz swoje drogi?

4
bg

Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?

nbg

Czy cię karci z powodu twojej bogobojności? Czy dlatego wszczynał z tobą sprawę?

ubg

Czy będzie cię karać z powodu strachu przed tobą? Czy stawia cię przed sądem?

5
bg

Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?

nbg

Czy twoja niegodziwość nie jest wielką, a twoje przewinienia nieskończone?

ubg

Czy twoja niegodziwość nie jest wielka i twoje nieprawości nie mają końca?

6
bg

Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.

nbg

Zapewne bez przyczyny pobierałeś zastaw od swoich braci i obdzierałeś z szat na wpół nagich.

ubg

Brałeś bowiem zastaw od swoich braci bez powodu i nagich z szat obdzierałeś.

7
bg

Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

nbg

Nie podałeś wody znużonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba.

ubg

Nie podałeś wody zmęczonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba.

8
bg

Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

nbg

Ziemia dla człowieka pięści i osiada na niej ten, kto się wynosi na przedzie.

ubg

Ale możnemu dałeś ziemię, a poważany mieszkał w niej.

9
bg

Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

nbg

Wypędzałeś wdowy z próżną dłonią i zmiażdżyłeś ramiona sierot.

ubg

Wdowy odprawiłeś z niczym, a sierotom połamałeś ramiona.

10
bg

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

nbg

Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

ubg

Dlatego ogarnęły cię sidła, a trwoży cię nagły strach;

11
bg

Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

nbg

Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

ubg

Lub ogarnęła cię ciemność, bo nie widzisz, a wezbrane wody okryły cię.

12
bg

Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

nbg

Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

ubg

Czy Bóg nie jest na wysokości niebios? Spójrz na najwyższe gwiazdy, jakże są wysoko!

13
bg

Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

nbg

A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

ubg

A ty mówisz: Cóż Bóg wie? Czy przez chmury będzie sądził?

14
bg

Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

nbg

Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

ubg

Obłoki są jego zasłoną, więc nie widzi, po okręgu niebios się przechadza.

15
bg

Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?

nbg

Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?

ubg

Czy zwróciłeś uwagę na stare ścieżki, którymi kroczyli niegodziwcy?

16
bg

Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

nbg

Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

ubg

Oni zostali wykorzenieni przed czasem, powódź zalała ich fundamenty.

17
bg

Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?

nbg

Mawiali oni do Boga: Usuń się od nas; bo cóż – sądzili mógłby im Wszechmocny uczynić?

ubg

Mówili Bogu: Odejdź od nas. Cóż może im uczynić Wszechmogący?

18
bg

Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)

nbg

A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.

ubg

Przecież napełnił ich domy dobrem. Ale rada niegodziwych jest daleka ode mnie.

19
bg

Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

nbg

Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.

ubg

Widzą to sprawiedliwi i cieszą się, a niewinny naśmiewa się z nich.

20
bg

Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

nbg

Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

ubg

Nasz dobytek bowiem nie zostaje zniszczony, lecz ich resztkę pochłonął ogień.

21
bg

Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.

nbg

Bądź z Nim zgodny oraz zachowaj pokój; jedynie przy tym spotka cię dobro.

ubg

Zapoznaj się z nim i zawrzyj z nim pokój, bo będzie ci się szczęściło.

22
bg

Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.

nbg

Przyjmij z Jego ust naukę oraz złóż Jego słowa w twoim sercu.

ubg

Przyjmij, proszę, prawo z jego ust i złóż jego słowa w swoim sercu.

23
bg

Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:

nbg

Gdy się nawrócisz do Wszechmocnego, gdy z tych namiotów oddalisz krzywdę – będziesz odbudowany.

ubg

Jeśli się nawrócisz do Wszechmocnego, zostaniesz odbudowany i oddalisz nieprawość od swego namiotu.

24
bg

Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.

nbg

Do prochu rzuć złoty kruszec, między kamienie potoku złoto Ofiru.

ubg

Wtedy zgromadzisz złota jak prochu, a złota z Ofiru jak kamienia z potoku.

25
bg

I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.

nbg

Wtedy Wszechmocny będzie twym złotem; srebrem najwyższego dla ciebie blasku.

ubg

Wszechmocny będzie twoim złotem, srebrem i twoją siłą.

26
bg

Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.

nbg

Tak, wtedy będziesz się rozkoszować Wszechmocnym i ku prawdziwemu Bogu podniesiesz swoje oblicze.

ubg

Wtedy będziesz się rozkoszować we Wszechmocnym i podniesiesz do Boga swoje oblicze.

27
bg

Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.

nbg

Kiedy Go będziesz błagał – wysłucha cię, a ty spłacisz Mu twoje śluby.

ubg

Będziesz się modlił do niego, a on cię wysłucha, a ty wypełnisz swoje śluby.

28
bg

Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.

nbg

Kiedy coś postanowisz – powiedzie ci się, a nad twoimi drogami zabłyśnie światło.

ubg

Cokolwiek postanowisz, to ci się spełni, a na twoich drogach rozbłyśnie światłość.

29
bg

Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.

nbg

Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.

ubg

Gdy inni będą upokorzeni, ty powiesz: Będzie wywyższenie, bo Bóg zbawia pokornego.

30
bg

Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.

nbg

Wybawi nawet tego, kto nie jest niewinnym, i będzie ocalony dzięki czystości twoich rąk.

ubg

Wybawi także tego, który nie jest bez winy, a zostanie wybawiony dzięki czystości twoich rąk.