Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 29

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

kjv

Moreover Job continued his parable, and said,

ubg

Hiob ciągnął swoją przypowieść i mówił:

2
bg

Któż mi to da, abym był jako za miesięcy dawnych, za dni onych, których mię Bóg strzegł;

kjv

Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

ubg

Obym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł;

3
bg

Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

kjv

When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;

ubg

Gdy jego pochodnia świeciła nad moją głową, a przy jego świetle przechodziłem w ciemności;

4
bg

Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

kjv

As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;

ubg

Taki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;

5
bg

Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;

kjv

When the Almighty was yet with me, when my children were about me;

ubg

Gdy Wszechmocny był jeszcze ze mną i otaczały mnie moje dzieci;

6
bg

Gdy ścieszki moje opływały masłem, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

kjv

When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;

ubg

Gdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

7
bg

Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

kjv

When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!

ubg

Gdy wychodziłem do bramy przez miasto i na rynku przygotowałem sobie miejsce.

8
bg

Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali.

kjv

The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.

ubg

Widząc mnie, młodzi ukrywali się, a starcy podnosili się i stali.

9
bg

Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

kjv

The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.

ubg

Książęta przestawali mówić i kładli rękę na swoich ustach.

10
bg

Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.

kjv

The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.

ubg

Głos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.

11
bg

Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

kjv

When the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it gave witness to me:

ubg

Ucho, które mnie słyszało, błogosławiło mnie, a oko, które mnie widziało, dawało o mnie świadectwo;

12
bg

Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.

kjv

Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.

ubg

Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.

13
bg

Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.

kjv

The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

ubg

Błogosławieństwo ginącego przychodziło do mnie, a serce wdowy radowałem.

14
bg

W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.

kjv

I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.

ubg

Przyoblekłem się w sprawiedliwość i ona mnie okryła. Mój sąd był jak płaszcz i korona.

15
bg

Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu.

kjv

I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.

ubg

Byłem oczami dla ślepego, a nogami dla chromego.

16
bg

Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którejm nie wiedział, wywiadywałem się.

kjv

I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.

ubg

Byłem ojcem ubogich, a sprawę, której nie znałem, badałem.

17
bg

I kruszyłem szczęki złośnika, a z zębów jego wydzierałem łup.

kjv

And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.

ubg

I kruszyłem szczękę niegodziwca, a z jego zębów wydzierałem łup.

18
bg

Przetożem rzekł: W gniaździe swojem umrę, a jako piasek rozmnożę dni moje.

kjv

Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.

ubg

Dlatego powiedziałem: Umrę w swoim gnieździe, rozmnożę swoje dni jak piasek.

19
bg

Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.

kjv

My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.

ubg

Mój korzeń rozciągnął się przy wodach, a rosa trwała całą noc na moich gałązkach.

20
bg

Chwała moja odmłodzi się przy mnie, a łuk mój w ręce mojej odnowi się.

kjv

My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.

ubg

Moja chwała odświeżała się we mnie, a mój łuk odnowił się w mojej ręce.

21
bg

Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

kjv

Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

ubg

Słuchali mnie i oczekiwali, przyjmowali moją radę w milczeniu.

22
bg

Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła mowa moja.

kjv

After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

ubg

Po moich słowach już nie mówili, moja mowa kropiła na nich.

23
bg

Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny.

kjv

And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.

ubg

Oczekiwali mnie jak deszczu, otwierali swe usta jak na późny deszcz.

24
bg

Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

kjv

If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.

ubg

Jeśli się śmiałem do nich, nie wierzyli, a światła mojej twarzy nie odrzucali.

25
bg

Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.

kjv

I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.

ubg

Wytyczałem im drogę, siadałem na czele i przybywałem jak król wśród wojska, jak ten, który smutnych pociesza.