Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 30

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.

nbg

Teraz mnie wyśmiewają młodsi ode mnie w latach; nawet ci, których ojców nie chciałbym postawić z psami mojej trzody.

kjv

But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.

2
bg

Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.

nbg

Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

kjv

Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?

3
bg

Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

nbg

Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia.

kjv

For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.

4
bg

Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.

nbg

Tych, co po krzakach zrywają na pokarm lebiodę oraz korzonki jałowca.

kjv

Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.

5
bg

Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,

nbg

Z koła ludzi ich wypędzają oraz krzyczą za nimi, jak za złodziejem.

kjv

They were driven forth from among men, (they cried after them as after a thief;)

6
bg

Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

nbg

Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

kjv

To dwell in the cliffs of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.

7
bg

Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.

nbg

Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy.

kjv

Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.

8
bg

Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.

nbg

Synowie bezecnych wraz z synami ludzi bez nazwy – biczem wygnani z ziemi.

kjv

They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.

9
bg

Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.

nbg

A tu, stałem się teraz ich pieśnią oraz służę im za przedmiot gawędy.

kjv

And now am I their song, yea, I am their byword.

10
bg

Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

nbg

Brzydzą się mną, usuwają ode mnie i przed moim obliczem nie powstrzymują plwociny.

kjv

They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.

11
bg

Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

nbg

Bowiem Bóg rozwiązał moją przewagę oraz mnie upokorzył; dlatego i oni skierowali przede mnie wędzidło.

kjv

Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.

12
bg

Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

nbg

Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

kjv

Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.

13
bg

Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

nbg

Zburzyli moją ścieżkę; przyczyniają się do mej nędzy; oni, co sami nie mają nikogo, kto by ich wspomógł.

kjv

They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.

14
bg

Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

nbg

Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

kjv

They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me.

15
bg

Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

nbg

Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

kjv

Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.

16
bg

A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

nbg

Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

kjv

And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.

17
bg

Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

nbg

Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

kjv

My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.

18
bg

Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

nbg

Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

kjv

By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.

19
bg

Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

nbg

Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

kjv

He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.

20
bg

Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

nbg

Wołam do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz; stoję przed Tobą, lecz na mnie nie spoglądasz.

kjv

I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not.

21
bg

Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.

nbg

Zmieniłeś się w okrutnego względem mnie; prześladujesz mnie mocą Twej ręki.

kjv

Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.

22
bg

Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

nbg

Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

kjv

Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it, and dissolvest my substance.

23
bg

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

nbg

Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

kjv

For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.

24
bg

Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

nbg

Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

kjv

Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.

25
bg

Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

nbg

Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?

kjv

Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?

26
bg

Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.

nbg

Tak, spodziewałem się szczęścia, a oto nadeszła niedola; oczekiwałem światła, a oto przyszła ciemność.

kjv

When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.

27
bg

Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.

nbg

Wrą moje wnętrzności oraz nie mogą się uciszyć, gdyż wyszły mi na spotkanie dni utrapienia.

kjv

My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.

28
bg

Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

nbg

Błądzę sczerniały, lecz nie od słońca; dźwigam się i publicznie wołam o pomoc.

kjv

I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.

29
bg

Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.

nbg

Stałem się bratem szakali i towarzyszem młodych strusi.

kjv

I am a brother to dragons, and a companion to owls.

30
bg

Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

nbg

Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.

kjv

My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.

31
bg

Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.

nbg

Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.

kjv

My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.