Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 4

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:

nbg

Wtedy odezwał się Elifaz z Themanu, mówiąc:

kjv

Then Eliphaz the Temanite answered and said,

ubg

Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

2
bg

Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

nbg

Gdyby się odważono powiedzieć do ciebie słowo, czy byś się zniecierpliwił? Jednak powstrzymać słowa – któż potrafi?

kjv

If we assay to commune with thee, wilt thou be grieved? but who can withhold himself from speaking?

ubg

Jeśli będziemy rozmawiać z tobą, nie będzie ci przykro? Ale któż może się od mówienia powstrzymać?

3
bg

Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.

nbg

Przecież sam napominałeś także wielu, na nowo krzepiąc opadłe ręce.

kjv

Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.

ubg

Oto nauczałeś wielu i ręce słabe umocniłeś.

4
bg

Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

nbg

Gdy się ktoś zachwiał – podniosły go twoje słowa i dodawałeś mocy kolanom, co się ugięły.

kjv

Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.

ubg

Twoje słowa podnosiły upadającego, a omdlałe kolana wzmacniałeś.

5
bg

A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

nbg

A obecnie, ponieważ to spadło na ciebie – rozpaczasz; ponieważ ciebie dotknęło – ogarnia cię trwoga.

kjv

But now it is come upon thee, and thou faintest; it toucheth thee, and thou art troubled.

ubg

A teraz, gdy to przyszło na ciebie, opadasz z sił, dotknęło cię i się trwożysz.

6
bg

Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

nbg

Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?

kjv

Is not this thy fear, thy confidence, thy hope, and the uprightness of thy ways?

ubg

Czy twoja bojaźń nie była twoją ufnością, a prawość twoich dróg twoją nadzieją?

7
bg

Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?

nbg

Rozważ kto kiedy zginął niewinny? Albo czy sprawiedliwi zostali zgładzeni?

kjv

Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? or where were the righteous cut off?

ubg

Przypomnij sobie, proszę, czy kiedykolwiek zginął ktoś niewinny? Albo gdzie sprawiedliwych wytępiono?

8
bg

Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.

nbg

Ileż razy widziałem tych, co zaorali niedolę oraz wysiali nędzę – po czym zbierali ją sami.

kjv

Even as I have seen, they that plow iniquity, and sow wickedness, reap the same.

ubg

Według tego, co zauważyłem, ci, którzy orzą zło i sieją niegodziwość, zbierają je.

9
bg

Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

nbg

Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

kjv

By the blast of God they perish, and by the breath of his nostrils are they consumed.

ubg

Od tchnienia Boga giną i od powiewu jego gniewu niszczeją.

10
bg

Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.

nbg

Ustaje ryk lwa i pomruk lwicy, a kły lwiąt zostają skruszone.

kjv

The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, and the teeth of the young lions, are broken.

ubg

Ryk lwa, głos dzikiego lwa i zęby lwiątek są złamane.

11
bg

Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.

nbg

Lew ginie z powodu braku zdobyczy, zaś szczenięta lwicy muszą się rozproszyć.

kjv

The old lion perisheth for lack of prey, and the stout lion's whelps are scattered abroad.

ubg

Lew ginie z braku łupu i młode lwicy rozpraszają się.

12
bg

Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

nbg

Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.

kjv

Now a thing was secretly brought to me, and mine ear received a little thereof.

ubg

Oto potajemnie doszło do mnie słowo i moje ucho usłyszało szept.

13
bg

W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

nbg

W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,

kjv

In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,

ubg

W rozmyślaniu o nocnych widzeniach, gdy twardy sen spada na ludzi;

14
bg

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

nbg

ogarnął mnie lęk i drżenie, zadygotały wszystkie moje członki.

kjv

Fear came upon me, and trembling, which made all my bones to shake.

ubg

Ogarnęły mnie strach i drżenie, od których wszystkie moje kości zadrżały.

15
bg

A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

nbg

Przede mną wionęło tchnienie, więc włosy najeżyły się na mym ciele.

kjv

Then a spirit passed before my face; the hair of my flesh stood up:

ubg

Wtedy duch przeszedł przed moją twarzą, zjeżyły się włosy na moim ciele.

16
bg

Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:

nbg

Wtedy widmo stanęło przed moimi oczami, lecz nie mogłem rozpoznać jego obrazu, natomiast usłyszałem cichy szept.

kjv

It stood still, but I could not discern the form thereof: an image was before mine eyes, there was silence, and I heard a voice, saying,

ubg

Stanął, lecz nie rozpoznałem jego wyglądu, tylko jakiś kształt był przed moimi oczami; nastała cisza, a potem usłyszałem głos mówiący:

17
bg

Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

nbg

Czy istnieje człowiek, który jest sprawiedliwy wobec Boga; mąż czysty wobec swojego Stwórcy?

kjv

Shall mortal man be more just than God? shall a man be more pure than his maker?

ubg

Czy śmiertelny człowiek może być sprawiedliwszy niż Bóg? Czy człowiek może być czystszy niż jego Stwórca?

18
bg

Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;

nbg

Oto On swoim sługom nie ufa, a swym aniołom wytyka zmazy.

kjv

Behold, he put no trust in his servants; and his angels he charged with folly:

ubg

Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki;

19
bg

Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

nbg

O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

kjv

How much less in them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, which are crushed before the moth?

ubg

O ileż bardziej w tych, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawa jest w prochu łatwiej ich zgnieść niż mola.

20
bg

Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

nbg

Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

kjv

They are destroyed from morning to evening: they perish for ever without any regarding it.

ubg

Od poranka aż do wieczora są gładzeni; giną na wieki, a nikt tego nie zauważa.

21
bg

Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

nbg

Gdy w nich zerwała się lina ich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

kjv

Doth not their excellency which is in them go away? they die, even without wisdom.

ubg

Czy ich wspaniałość nie przemija wraz z nimi? Umierają, ale nie w mądrości.