Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?
Wołaj tylko! Czy jest ktoś, kto by ci odpowiedział? Do którego ze świętych chcesz się zwrócić?
Wołaj więc, jeśli jest ktoś, kto by ci odpowiedział; i do którego ze świętych się zwrócisz?
Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
Gniew bowiem zabija głupiego, a prostaka uśmierca zawiść.
Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.
Widziałem głupiego, jak zapuścił korzenie, lecz zaraz przekląłem jego mieszkanie.
Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.
Jego dzieci dalekie są od pomocy; zostają zdeptane w bramie i nikt ich nie ocala.
Jego synowie są daleko od ratunku, zostają zdeptani w bramie, a nie ma nikogo, kto by ich ocalił.
Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.
Jego żniwo pochłania głodny, wydobywa je nawet spośród cierni, gdyż spragnieni łakną jego dobra.
Jego żniwo głodny pożera, wydobywa je spośród samych cierni, a chciwy pochłania ich bogactwa.
Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
Niedola nie wyrasta z prochu, ani nędza nie wschodzi z ziemi.
Utrapienie bowiem nie powstaje z prochu ani z ziemi nie wyrasta niedola;
Ale człowiek na kłopot się rodzi jako iskry z węgla latają w górę.
Nie – człowiek się rodzi na nędzę; podobnie jak iskry płomienia, by się wznosiły w górę.
Lecz człowiek rodzi się na niedolę, jak iskry z węgla wzlatują w górę.
Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;
Ja jednak bym się zwrócił do Wszechmocnego i moją sprawę powierzył Bogu,
Ja jednak szukałbym Boga i Bogu przedstawił swoją sprawę;
Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;
który spełnia rzeczy wielkie, niezbadane i dziwne, oraz nie ma ich liczby.
Który czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cudowne i niezliczone;
Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;
On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.
Który zsyła deszcz na ziemię i spuszcza wody na pola;
Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
Który pokornych stawia wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;
Niweczy knowania chytrych, by ich ręce nie zdziałały nic skutecznego.
Który wniwecz obraca zamysły przebiegłych, tak że ich ręce nie wykonują ich zamiaru;
Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.
Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłych jest chybiony.
Który chwyta mądrych w ich przebiegłości, tak że rada przewrotnych szybko upada.
We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.
Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.
Za dnia napotykają ciemność, a w południe idą po omacku jak w nocy.
Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
Tak wybawia od miecza, od ich paszczy; biedaka z mocy przemożnego.
On wybawia ubogiego od miecza, od ich ust, i z ręki mocarza.
Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
Więc słabemu wschodzi nadzieja, a złość stula swe usta.
Tak to uciśniony ma nadzieję, a nieprawość zamyka swe usta.
Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
Oto szczęśliwy człowiek, którego karci Bóg. Zatem karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj.
Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; nie gardź więc karceniem Wszechmocnego.
Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
Bo On rani, ale i leczy; uderza, lecz Jego ręce uzdrawiają.
On bowiem rani, ale i opatruje, uderza, a jego ręce uzdrawiają.
Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.
Wyzwoli cię z sześciu utrapień a w siódmym nie dotknie cię zło.
Z sześciu nieszczęść cię wyrwie, a w siódmym nie dotknie cię zło.
W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.
W czasie głodu wybawia cię od śmierci, a na wojnie z mocy oręża.
W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie od mocy miecza.
Przed biczem języka ukryty będziesz, a nie ulękniesz się w spustoszeniu, gdy przyjdzie.
Jesteś skryty przed biczem języka i nie masz się czego bać, gdy zbliża się spustoszenie.
Przed biczem języka będziesz zasłonięty i nie ulękniesz się spustoszenia, gdy nadejdzie.
W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.
Możesz urągać spustoszeniu, głodowi i nie musisz się obawiać zwierząt ziemi.
Będziesz się śmiał ze spustoszenia i głodu, nie będziesz się bał zwierząt ziemi.
Bo z kamieniem polnym będzie przymierze twoje, a okrutny zwierz polny spokojnym ci się stawi.
Bo jesteś sprzymierzony z polnym kamieniem, a dzikie bestie będą z tobą w przyjaźni.
Zawrzesz bowiem przymierze z kamieniami na polu, a okrutny zwierz polny będzie żyć z tobą w pokoju.
I poznasz, że jest spokojny przybytek twój, i nawiedzisz mieszkanie twoje, a nie zgrzeszysz.
Tak doświadczysz, że jest spokojny twój namiot; patrzysz na swoją siedzibę i nie dostrzegasz braku.
I poznasz, że twój przybytek jest spokojny; odwiedzisz swoje mieszkanie, a nie zgrzeszysz.
Doznasz też, iż rozmnożone będzie nasienie twoje, a potomstwo twoje będzie jako ziele ziemi.
Także poznasz, że liczny jest twój ród, a twoje odrośle są jak zioła ziemi.
Poznasz też, że twoje potomstwo się rozmnoży, a twoje dzieci będą jak trawa ziemi.
Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.
W pełni dni zstąpisz do grobu, tak jak swojego czasu bywają znoszone snopy.
W sędziwym wieku zejdziesz do grobu, jak snop zboża zbierany w swym czasie.
Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
Oto do tego doszliśmy i tak jest. Słuchaj tego i rozważ to sobie.