Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 8

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

I odpowiedział Bildad Suhytczyk, a rzekł:

nbg

Wtedy Bildat z Szuach odparł, mówiąc:

ubg

Wtedy Bildad z Szuach odpowiedział:

2
bg

Pokądże rzeczy takowe mówić będziesz? a pokąd będą słowa ust twoich jako wiatr gwałtowny?

nbg

Jak długo będziesz prawił temu podobne rzeczy oraz gwałtownym wichrem będą spływały słowa twoich ust?

ubg

Jak długo będziesz mówił takie rzeczy? Jak długo słowa z twoich ust będą jak gwałtowny wiatr?

3
bg

Izażby miał Bóg sąd podwrócić? a Wszechmocny miałby sprawiedliwość wynicować?

nbg

Czyż Bóg wydaje niesprawiedliwe wyroki? Lub Wszechmocny wykrzywia sprawiedliwość?

ubg

Czy Bóg wypacza sąd? Czy Wszechmocny wypacza sprawiedliwość?

4
bg

Że synowie twoi zgrzeszyli przeciw niemu, przetoż ich puścił w rękę nieprawości ich.

nbg

Kiedy Mu zgrzeszyły twoje dzieci – On je wydał w moc ich występku.

ubg

Jeśli twoi synowie zgrzeszyli przeciwko niemu, a on ich odrzucił za ich nieprawość;

5
bg

Jeźli się ty wczas nawrócisz do Boga, a będziesz się modlił Wszechmocnemu;

nbg

Gdybyś jednak sam się szczerze do Niego zwrócił i błagał Wszechmocnego o miłosierdzie;

ubg

Jeśli zwrócisz się pilnie do Boga i będziesz błagać Wszechmocnego;

6
bg

Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.

nbg

gdybyś rzeczywiście był czysty i szczery, wtedy szybko by się tobą zaopiekował oraz sprowadził pokój na twoją sprawiedliwą siedzibę.

ubg

Jeśli jesteś czysty i prawy, wtedy na pewno obudzi się dla ciebie i poszczęści mieszkaniu twojej sprawiedliwości.

7
bg

A choć początek twój mały będzie, jednak ostatek twój bardzo się rozmnoży.

nbg

Wtedy twój poprzedni los okazałby się mizernym, a twa przyszłość wielce wspaniała.

ubg

A choćby twój początek był niewielki, jednak twój koniec bardzo się rozmnoży.

8
bg

Bo spytaj się proszę wieku starego, a nagotuj się ku wyszpiegowaniu ojców ich.

nbg

Zapytaj dawniejszych pokoleń i rozważ to, co zbadali ich ojcowie;

ubg

Bo zapytaj, proszę, dawnych pokoleń i rozważ doświadczenie ich ojców;

9
bg

(Gdyż wczorajszymi jesteśmy, a nic nie wiemy, ponieważ jako cień są dni nasze na ziemi.)

nbg

bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.

ubg

(My bowiem jesteśmy wczorajsi i nic nie wiemy, ponieważ nasze dni na ziemi są jak cień).

10
bg

Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.

nbg

Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?

ubg

Czy oni nie pouczą cię i nie powiedzą ci, i czy z ich serc nie wypłyną słowa?

11
bg

Azaż urośnie sitowie bez wilgotności? Izali urośnie rogoża bez wody?

nbg

Czy rozrasta się trzcina, tam gdzie nie ma bagniska; czy sitowie rozwija się bez wody?

ubg

Czy sitowie urośnie bez wilgoci? Czy trzcina urośnie bez wody?

12
bg

Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

nbg

Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

ubg

Chociaż jeszcze jest świeża i nieskoszona, prędzej usycha niż inna trawa.

13
bg

Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.

nbg

Tak się dzieje wszystkim, którzy zapomnieli o Bogu, bo nadzieja niegodziwego ginie.

ubg

Takie są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga, i tak zginie nadzieja obłudnika.

14
bg

Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

nbg

Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.

ubg

Jego nadzieja zostanie podcięta, a jego ufność będzie jak pajęczyna.

15
bg

Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

nbg

Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

ubg

Oprze się o swój dom, ale się nie ostoi; uchwyci się go, ale nie przetrwa.

16
bg

Zieleni się na słońcu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta.

nbg

Świeżo zieleni się na słońcu, a jego pędy wybiegają za ogród.

ubg

Zieleni się na słońcu i w ogrodzie jego świeża latorośl wyrasta.

17
bg

Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się.

nbg

Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

ubg

Jego korzenie są splątane wśród kamieni i wyrastają spośród nich.

18
bg

Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

nbg

Ale gdy On go ze swojego miejsca wycina, wtedy to miejsce się zapiera, mówiąc: Nigdy cię nie widziałem.

ubg

Ale gdy go wyrwą z jego miejsca, wtedy miejsce to wyprze się go, mówiąc: Nie widziałem cię.

19
bg

Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.

nbg

To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.

ubg

Takie oto jest szczęście jego drogi, a z ziemi wyrosną inni.

20
bg

Oto Bóg nie odrzuci człowieka szczerego, ale złośnikom nie poda ręki.

nbg

Nie, Bóg nie porzuca niewinnego, ale ręki złoczyńców nie wspiera.

ubg

Oto Bóg nie odrzuci człowieka prawego, ale złoczyńcom nie poda ręki;

21
bg

Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

nbg

W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –

ubg

Aż się napełnią twoje usta uśmiechem, a twoje wargi radością.

22
bg

Gdyż, którzy cię mają w nienawiści, obleczeni będą wstydem, a przybytku niepobożnych nie będzie.

nbg

twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.

ubg

Gdyż ci, którzy cię nienawidzą, okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych już nie będzie.