Biblia Gdańska 1881

Księga Koheleta 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruzalemie.

nbg

Słowa Koheleta króla w Jeruszalaim, potomka Dawida.

ubg

Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie.

2
bg

Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.

nbg

O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami! Wszystko jest marnością!

ubg

Marność nad marnościami mówi Kaznodzieja marność nad marnościami. Wszystko jest marnością.

3
bg

Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem?

nbg

Co za pożytek dla człowieka z całego jego trudu, jakim się trudzi pod słońcem?

ubg

Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?

4
bg

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

nbg

Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.

ubg

Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki.

5
bg

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

nbg

Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

ubg

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, i spieszy do swego miejsca, z którego znów wschodzi.

6
bg

Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

nbg

Wiatr idzie, stale krążąc; idzie na południe, a zwraca się ku północy i wraca po swoich wirach.

ubg

Wiatr idzie na południe i zawraca na północ, krąży nieustannie i znowu wraca na drogę swego krążenia.

7
bg

Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

nbg

Wszystkie rzeki idą do morza, a jednak morze się nie zapełnia; do miejsca skąd wychodzą rzeki tam wciąż wracają.

ubg

Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze się nie przepełnia; do miejsca, z którego rzeki płyną, znowu wracają.

8
bg

Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem.

nbg

Wszystkie rzeczy się nużą i żaden człowiek tego nie opowie; oko nie nasyca się widzeniem, a ucho nie napełnia się słyszeniem.

ubg

Wszystkie rzeczy są pełne trudu, a człowiek nie zdoła tego wyrazić. Oko nie nasyci się patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem.

9
bg

Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a niemasz nic nowego pod słońcem.

nbg

To, co było to będzie, a co się stało to się stanie; zatem nie ma nic nowego pod słońcem.

ubg

To, co było, jest tym, co będzie; a to, co się stało, jest tym, co się stanie. I nie ma nic nowego pod słońcem.

10
bg

Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za onych wieków, które były przed nami.

nbg

Czy jest jakaś rzecz, o której by ktoś powiedział: Patrz, to coś nowego? Bo to już było dawno, w tych wiekach, które przeszły przed nami.

ubg

Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest coś nowego? I to już było w dawnych czasach, które były przed nami.

11
bg

Niemasz pamiątki pierwszych rzeczy; także też i potomnych, które będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy potem nastaną.

nbg

Nie ma pamięci o poprzednich czasach; ani u tych, co później przyjdą, nie będzie pamięci o późniejszych tych, które nastaną.

ubg

Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną.

12
bg

Ja kaznodzieja byłem królem Izraelskim w Jeruzalemie;

nbg

a, Kohelet, stałem się w Jeruszalaim królem nad Israelem.

ubg

Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie.

13
bg

I przyłożyłem do tego serce swe, abym szukał, i doszedł mądrością swoją wszystkiego, co się dzieje pod niebem.(Tę zabawę trudną dał Bóg synom ludzkim, aby się nią trapili.)

nbg

I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.

ubg

I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby mądrością szukać wszystkiego i wybadać wszystko, co się dzieje pod niebem. To uciążliwe zadanie Bóg dał synom ludzkim, aby się nim trudzili.

14
bg

Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

nbg

Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem a oto wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.

ubg

Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

15
bg

Co jest krzywego, nie może być wyprostowane, a niedostatki nie mogą być policzone.

nbg

Co krzywe nie daje się wyprostować, a czego brakuje nie może wejść w rachubę.

ubg

Tego, co krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego brak, nie da się policzyć.

16
bg

Przetoż takiem myślał w sercu swem, mówiąc: Otom ja uwielbił i rozszerzył mądrość nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie, a serce moje dostąpiło wielkiej mądrości i umiejętności.

nbg

I pomyślałem w swoim sercu, i powiedziałem: Oto zdobyłem wielką i coraz wyższą mądrość, ponad wszystkich, którzy byli w Jeruszalaim przede mną; więc moje serce przejrzało pełnię mądrości oraz wiedzy.

ubg

Tak więc pomyślałem w swoim sercu: Oto wzbogaciłem się i dano mi więcej mądrości niż wszystkim, którzy byli przede mną w Jerozolimie. I moje serce doświadczyło wielkiej mądrości i wiedzy.

17
bg

I przyłożyłem do tego serce moje, abym poznał mądrość i umiejętność, szaleństwo i głupstwo; alem doznał, iż to jest utrapieniem ducha.

nbg

Ale kiedy zwróciłem moje serce ku temu, by sobie uświadomić czym jest mądrość i wiedza, szaleństwo i głupota poznałem, że to też jest pogonią za wiatrem.

ubg

I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha.

18
bg

Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.

nbg

Bo gdzie wiele mądrości tam także wiele zgryzoty, a kto mnoży wiedzę mnoży też cierpienie.

ubg

Gdzie bowiem jest wiele mądrości, tam jest wiele smutku. A kto przysparza wiedzy, przysparza i cierpienia.