Biblia Gdańska 1881

Treny 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

nbg

Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

ubg

Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.

2
bg

Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

nbg

On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

ubg

Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.

3
bg

Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

nbg

To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.

ubg

Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę przeciwko mnie przez cały dzień.

4
bg

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

nbg

Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

ubg

Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.

5
bg

Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

nbg

Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

ubg

Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;

6
bg

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

nbg

Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

ubg

Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.

7
bg

Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

nbg

Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

ubg

Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.

8
bg

A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

nbg

Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.

ubg

A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.

9
bg

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

nbg

Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

ubg

Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.

10
bg

Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

nbg

Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.

ubg

Stał się dla mnie jak niedźwiedź czyhający na mnie, jak lew w ukryciu.

11
bg

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

nbg

Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

ubg

Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.

12
bg

Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

nbg

Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

ubg

Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.

13
bg

Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

nbg

Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.

ubg

Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.

14
bg

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

ubg

Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu, tematem jego pieśni przez cały dzień.

15
bg

Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

nbg

Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

ubg

Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.

16
bg

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

nbg

Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

ubg

Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.

17
bg

Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

nbg

Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

ubg

Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.

18
bg

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

nbg

Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

ubg

I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.

19
bg

Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

nbg

Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

ubg

Wspominam swoje utrapienie i swój płacz, piołun i żółć.

20
bg

Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

nbg

Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.

ubg

Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.

21
bg

Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

nbg

To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:

ubg

Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.

22
bg

Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.

nbg

To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.

ubg

To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.

23
bg

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

nbg

One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.

ubg

Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.

24
bg

Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

nbg

Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.

ubg

PAN jest moim działem mówi moja dusza dlatego mam w nim nadzieję.

25
bg

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

nbg

Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.

ubg

Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.

26
bg

Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

nbg

I dobrze jest czekać w milczeniu na pomoc WIEKUISTEGO.

ubg

Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.

27
bg

Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

nbg

Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.

ubg

Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.

28
bg

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

nbg

Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

ubg

Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono.

29
bg

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

nbg

Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.

ubg

Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.

30
bg

Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

nbg

Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.

ubg

Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.

31
bg

Bo Pan na wieki nie odrzuca;

nbg

Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.

ubg

Pan bowiem nie odrzuca na wieki;

32
bg

Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

nbg

A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.

ubg

A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;

33
bg

Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

nbg

Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.

ubg

Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.

34
bg

Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;

nbg

Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,

ubg

Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;

35
bg

Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

nbg

gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,

ubg

Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;

36
bg

Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.

nbg

gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?

ubg

Krzywdzenie człowieka w jego sprawie Pan nie ma w tym upodobania.

37
bg

Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

nbg

Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?

ubg

Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?

38
bg

Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

nbg

Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?

ubg

Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?

39
bg

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

nbg

Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?

ubg

Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek z powodu kary za swoje grzechy?

40
bg

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

nbg

Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.

ubg

Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.

41
bg

Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.

nbg

Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.

ubg

Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.

42
bg

Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.

nbg

Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.

ubg

Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.

43
bg

Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.

nbg

Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.

ubg

Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.

44
bg

Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

nbg

Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

ubg

Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.

45
bg

Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

nbg

Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

ubg

Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.

46
bg

Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

nbg

Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.

ubg

Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.

47
bg

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

nbg

Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.

ubg

Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.

48
bg

Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.

nbg

Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniem córy mojego ludu.

ubg

Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.

49
bg

Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,

nbg

Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,

ubg

Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;

50
bg

Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.

nbg

dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.

ubg

Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.

51
bg

Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.

nbg

Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.

ubg

Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.

52
bg

Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

nbg

Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.

ubg

Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.

53
bg

Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

nbg

W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

ubg

Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.

54
bg

Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

nbg

Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

ubg

Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!

55
bg

Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

nbg

Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.

ubg

Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.

56
bg

Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.

nbg

Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.

ubg

Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.

57
bg

Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.

nbg

W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.

ubg

Zbliżyłeś się do mnie w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.

58
bg

Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.

nbg

Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.

ubg

Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.

59
bg

Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.

nbg

Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.

ubg

PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.

60
bg

Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

nbg

Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

ubg

Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.

61
bg

Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

nbg

Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.

ubg

Słyszysz ich urąganie, PANIE, i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;

62
bg

Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.

nbg

Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;

ubg

Słyszysz słowa z warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary, jakie obmyślają przeciwko mnie przez cały dzień.

63
bg

Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.

nbg

gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.

ubg

Zobacz gdy siedzą i gdy wstają, jestem treścią ich pieśni.

64
bg

Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;

nbg

Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.

ubg

Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.

65
bg

Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

nbg

Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.

ubg

Daj im zatwardziałe serce i ześlij na nich twoje przekleństwo;

66
bg

Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!

nbg

Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!

ubg

Ścigaj ich w gniewie i zgładź ich spod niebios, PANIE!