Biblia Gdańska 1881
IV Księga Mojżesza 7
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I stało się w dzień, którego dokończył Mojżesz, a wystawił przybytek, a pomazał go, i poświęcił go ze wszystkim sprzętem jego, i ołtarz ze wszystkiem naczyniem jego, pomazał je , i poświęcił je,
W dniu, w którym Mojżesz zakończył wznoszenie przybytku, namaścił go i poświęcił wraz ze wszystkimi jego sprzętami, a także ołtarz ze wszystkimi jego naczyniami, namaścił je i poświęcił.
Że ofiarowały książęta Izraelskie, przedniejsze z domów ojców swych, (co byli hetmany z każdego pokolenia, i przełożonymi nad policzonymi.)
Naczelnicy Izraela, głowy domów swoich ojców, którzy byli naczelnikami z każdego pokolenia i przełożonymi nad tymi, którzy zostali spisani, złożyli ofiary.
A przynieśli ofiary swe przed Pana: sześć wozów przykrytych, i dwanaście wołów, jeden wóz od dwojga książąt, a od każdego wół jeden, i postawili to przed przybytkiem.
Przynieśli swoje ofiary przed PANA: sześć krytych wozów, dwanaście wołów, po jednym wozie na dwóch naczelników i po jednym wole na każdego, i przyprowadzili to przed przybytek.
Tedy rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
Wtedy PAN powiedział do Mojżesza:
Weźmij od nich, aby to było na potrzebę przy służbie w namiocie zgromadzenia, i oddaj to Lewitom, każdemu według potrzeby urzędu jego.
Weź to od nich na potrzebę służby w Namiocie Zgromadzenia i oddaj to Lewitom, każdemu według potrzeby jego służby.
Wziął tedy Mojżesz one wozy i woły i oddał je Lewitom.
Mojżesz wziął więc te wozy i woły i oddał je Lewitom.
Dwa wozy, i cztery woły dał synom Gersonowym według potrzeby urzędów ich.
Dwa wozy i cztery woły dał synom Gerszona według potrzeby ich służby.
Cztery zaś wozy i osiem wołów dał synom Merarego według potrzeby urzędów ich, pod władzę Itamara, syna Aarona kapłana.
Cztery zaś wozy i osiem wołów dał synom Merariego według potrzeby ich służby, pod nadzorem Itamara, syna kapłana Aarona.
Ale synom Kaatowym nic nie dał: bo usługa świątnicy była przy nich, na ramieniu ją nosić musieli.
Ale synom Kehata nie dał nic, bo ich służba w świątyni polegała na noszeniu na ramionach.
Ofiarowały tedy książęta ku poświęceniu ołtarza onegoż dnia, gdy był pomazany; i ofiarowały książęta dary swe przed ołtarzem.
Naczelnicy ofiarowali swoje dary przed ołtarzem na jego poświęcenie, w tym dniu, w którym został namaszczony.
I rzekł Pan do Mojżesza: Jeden książę jednego dnia, drugi książę drugiego dnia oddawać będzie dary swoje ku poświęceniu ołtarza.
I PAN powiedział do Mojżesza: Niech złożą swoje ofiary, inny naczelnik każdego dnia, na poświęcenie ołtarza.
I ofiarował pierwszego dnia dar swój Naason, syn Aminadabów z pokolenia Judy.
Pierwszego dnia swoją ofiarę złożył Nachszon, syn Amminadaba, z pokolenia Judy.
A dar jego był: misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;
A jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła dla kadzenia;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, i baranek jeden roczny na ofiarę paloną;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz za grzech;
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, i baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Naasona, syna Aminadabowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Nachszona, syna Amminadaba.
Wtórego dnia ofiarował Natanael, syn Suharów, książę z pokolenia Isascharowego.
Drugiego dnia ofiarę złożył Netaneel, syn Suara, naczelnik z pokolenia Issachara.
I ofiarował dar swój, misę srebrną jednę, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czaszę srebrną jednę, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;
Złożył on w ofierze jedną srebrną misę wagi stu trzydziestu syklów, jedną srebrną czaszę wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnicę jednę z dziesięciu syklów złota, pełną kadzidła;
Jedną czarę z dziesięciu syklów złota pełną kadzidła;
Cielca jednego młodego, barana jednego, i baranka jednego rocznego na paloną ofiarę;
Jednego młodego cielca, jednego barana i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozła też jednego z kóz za grzech;
Jednego kozła z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, i baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Natanaela, syna Suharowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Netaneela, syna Suara.
Trzeciego dnia książę synów Zabulon Eliab, syn Helonów.
Trzeciego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Zebulona Eliab, syn Chelona.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, i baranek roczny jeden na całopalenie.
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech.
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Eliaba, syna Helonowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliaba, syna Chelona.
Dnia czwartego książę z synów Rubenowych Elisur, syn Sedeurów.
Czwartego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Rubena Elizur, syn Szedeura.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna siedemdziesiąt syklów wagi jej według syklów świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Elisura, syna Sedeurowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Elizura, syna Szedeura.
Dnia piątego książę synów Symeonowych Selumijel, syn Surysaddajów.
Piątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Symeona Szelumiel, syn Suriszaddaja.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła.
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech.
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Selumijela, syna Surysaddajowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Szelumiela, syna Suriszaddaja.
Dnia szóstego książę synów Gadowych Elijazaf, syn Duelów.
Szóstego dnia ofiarę złożył naczelny synów Gada Eliasaf, syn Deuela.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek roczny jeden na paloną ofiarę.
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech.
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Elijazafa, syna Duelowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliasafa, syna Deuela.
Dnia siódmego książę synów Efraimowych, Elisama, syn Ammiudów.
Siódmego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Efraima Eliszama, syn Ammihuda.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej, na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech.
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisamy, syna Ammiudowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliszamy, syna Ammihuda.
Dnia ósmego książę synów Manasesowych Gamalijel, syn Pedasurów.
Ósmego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Manassesa Gamliel, syn Pedahsura.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej, z oliwą zagniecionej, na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech;
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Gamalijela, syna Pedasurowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Gamliela, syna Pedahsura.
Dnia dziewiątego książę synów Benjaminowych Abidan, syn Gedeonów.
Dziewiątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Beniamina Abidan, syn Gideoniego.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej, zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek roczny jeden na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz za grzech;
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Abidana, syna Gedeonowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Abidana, syna Gideoniego.
Dnia dziesiątego książę synów Danowych Achyjezer, syn Ammisadajów.
Dziesiątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Dana Achiezer, syn Ammiszaddaja.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza jedna srebrna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy obie pełne mąki pszennej, zagniecionej z oliwą, na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek roczny jeden na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech;
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na spokojną ofiarę dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Achyjezera, syna Ammisadajowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Achiezera, syna Ammiszadaja.
Dnia jedenastego książę synów Aserowych Pagijel, syn Ochranów.
Jedenastego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Aszera Pagiel, syn Okrana.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, i czasza jedna srebrna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki, zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna, z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech.
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Pagijela, syna Ochranowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Pagiela, syna Okrana.
Dnia dwunastego książę synów Neftalimowych Ahira, syn Enanów.
Dwunastego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Neftalego Achira, syn Enana.
Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki, zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;
Kadzielnica jedna z dziesięciu syklów złota, pełna kadzidła;
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;
Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na ofiarę paloną;
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;
Kozieł jeden z kóz, za grzech;
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;
A na spokojną ofiarę dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahira, syna Enanowego.
A na ofiarę pojednawczą dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Achiry, syna Enana.
Toć było poświęcenie ołtarza, onegoż dnia, gdy pomazan jest od książąt Izraelskich: Mis srebrnych dwanaście, czasz srebrnych dwanaście, kadzielnic złotych dwanaście;
To było poświęcenie ołtarza, w tym dniu, w którym został namaszczony przez naczelników Izraela: dwanaście srebrnych mis, dwanaście srebrnych czasz, dwanaście złotych czar;
Sto i trzydzieści syklów jedna misa srebrna ważyła, siedemdziesiąt syklów czasza jedna; wszystkiego srebra w onem naczyniu było dwa tysiące i cztery sta syklów według sykla świątnicy;
Każda srebrna misa ważyła sto trzydzieści syklów, każda czasza siedemdziesiąt syklów. Całego srebra w tych naczyniach było dwa tysiące czterysta syklów według sykla świątynnego;
Kadzielnic złotych dwanaście pełnych kadzidła; dziesięć syklów ważyła każda według sykla świątnicy; wszystkiego złota w onych kadzielnicach było sto i dwadzieścia syklów.
Złotych czar było dwanaście, pełnych kadzidła; każda ważyła dziesięć syklów według sykla świątynnego. Całego złota w tych czarach było sto dwadzieścia syklów.
A wszystkiego bydła ku ofierze palonej dwanaście cielców, baranów dwanaście, z baranków rocznych dwanaście, z ofiarą ich śniedną, i kozłów z kóz za grzech dwanaście.
Wszystkich zwierząt na ofiarę całopalną było: dwanaście cielców, dwanaście baranów, dwanaście jednorocznych jagniąt wraz z ich ofiarą pokarmową i dwanaście kozłów z kóz na ofiarę za grzech.
Wszystkiego zasię bydła na ofiarę spokojną było wołów dwadzieścia i cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt; baranków rocznych sześćdziesiąt. Toć było poświęcenie ołtarza po pomazaniu jego.
A wszystkich zwierząt na ofiarę pojednawczą było: dwadzieścia cztery woły, sześćdziesiąt baranów, sześćdziesiąt kozłów i sześćdziesiąt jednorocznych jagniąt. To było poświęcenie ołtarza po jego namaszczeniu.
A gdy Mojżesz wchodził do namiotu zgromadzenia, by się rozmawiał z Bogiem, tedy słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalni, która była nad skrzynią świadectwa, między dwiema Cheruby, a stamtąd mawiał do niego.
A gdy Mojżesz wchodził do Namiotu Zgromadzenia, aby rozmawiać z Bogiem, wtedy słyszał głos mówiącego do niego z przebłagalni, która była nad arką świadectwa, spomiędzy dwóch cherubinów. I przemawiał do niego.