Biblia Gdańska 1881
Ewangelia Łukasza 1
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Ponieważ wiele się ich podjęło sporządzić historyję o tych sprawach, o których my pewną wiadomość mamy;
Ponieważ wielu podjęło się uporządkować opowiadanie o dokonanych wśród nas rzeczach,
Ponieważ wielu podjęło się sporządzić opis tych wydarzeń, co do których mamy zupełną pewność;
Tak jako nam podali ci, którzy od początku sami widzieli, i sługami tego słowa byli;
jak nam przekazali ci, którzy od początku stali się naocznymi świadkami oraz sługami Słowa,
Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa;
Zdało się też i mnie, którym tego wszystkiego z początku pilnie doszedł, tobie to porządnie wypisać, zacny Teofilu!
wydało się i mnie, dostojny Teofilu, uważnie prześledzić wszystko od początku i po kolei ci je opisać,
Postanowiłem i ja, który to wszystko od początku dokładnie wybadałem, opisać ci to po kolei, zacny Teofilu;
Abyś poznał pewność tych rzeczy, których cię nauczono.
abyś poznał niezawodność słów o których zostałeś ustnie pouczony.
Abyś nabrał pewności co do tego, czego cię nauczono.
Był za dni Heroda, króla Judzkiego, kapłan niektóry, imieniem Zacharyjasz, z przemiany Abijaszowej, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta.
W czasie dni Heroda króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i jego żona z córek Aarona, a jej imię brzmiało Elżbieta.
Za dni Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, której na imię było Elżbieta.
A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez nagany.
Oboje byli sprawiedliwi przed obliczem Boga, chodząc nienaganni we wszystkich przykazaniach oraz sprawiedliwych czynach Pana.
Oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana.
I nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłymi w latach swoich.
Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była bezpłodna, i oboje byli podeszłymi w swym wieku.
Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna, i oboje byli w podeszłym wieku.
Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłański w porządku przemiany swojej przed Bogiem.
Ale stało się, w czasie kiedy on był kapłanem, w porządku jego zmiany przed Bogiem,
A gdy pełnił służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności swojej zmiany;
Że według zwyczaju urzędu kapłańskiego przypadł nań los, aby kadził, wszedłszy do kościoła Pańskiego.
że gdy wszedł do Przybytku Pana według zwyczaju kapłaństwa, dostał w udziale okadzić.
Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego padł na niego los, aby wejść do świątyni Pana i palić kadzidło.
A wszystko mnóstwo ludu było na dworze, modląc się w godzinę kadzenia.
A cała rzesza ludu była na zewnątrz, modląc się w godzinie kadzenia.
A cała rzesza ludzi modliła się na zewnątrz w czasie kadzenia.
Tedy mu się pokazał Anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.
Ale ukazał mu się anioł Pana, który stał po prawej stronie ołtarza kadzenia.
Wtedy ukazał mu się anioł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.
I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.
Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń.
I przeraził się Zachariasz na jego widok, i ogarnął go strach.
I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,
Zaś anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, ponieważ została wysłuchana twoja prośba, więc twa żona Elżbieta urodzi ci syna i nazwiesz jego imię Jan.
Lecz anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan.
Z którego będziesz miał radość i wesele, i wiele ich radować się będą z narodzenia jego.
Zdarzy ci się radość, wesele oraz liczni będą się cieszyć z jego narodzenia.
Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu będzie się radować z jego narodzin.
Albowiem będzie wielkim przed obliczem Pańskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.
Gdyż będzie wielkim przed obliczem Pana. Nie będzie pił wina oraz mocnego trunku, ale już w łonie swojej matki będzie napełniony Duchem Świętym.
Będzie bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani mocnego napoju i zostanie napełniony Duchem Świętym już w łonie swojej matki.
A wielu z synów Izraelskich obróci ku Panu, Bogu ich.
Także wielu synów Israela zwróci ku Panu, ich Bogu.
I wielu z synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga.
Bo on pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Elijaszowej, aby obrócił serca ojców ku dzieciom, a odporne ku roztropności sprawiedliwych, aby sporządził Panu lud gotowy.
I pójdzie przodem przed Jego obliczem w duchu oraz mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do świadomości sprawiedliwych i przysposobić Panu przygotowany lud.
On bowiem pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców ku dzieciom, a opornych ku roztropności sprawiedliwych, aby przygotować Panu lud gotowy.
I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.
A Zachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo jestem starcem, a i moja żona podeszła w swoim wieku.
I powiedział Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku.
A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.
Zaś anioł odpowiadając, rzekł mu: Ja jestem Gabriel, który stoi przed obliczem Boga, a zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ogłosić ci o tym dobrą nowinę.
A anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Zostałem posłany, aby mówić do ciebie i przynieść ci tę radosną nowinę.
A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.
Ale oto będziesz milczący i nie będziesz mógł nic powiedzieć, aż do dnia, kiedy to się stanie. Za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w ich czasie.
I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie.
A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.
A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku.
A ludzie czekali na Zachariasza i dziwili się, że tak długo przebywa w świątyni.
A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.
Zaś kiedy wyszedł, nie mógł nic powiedzieć, zatem poznali, że w Przybytku zobaczył widzenie. Kiwał im też głową, lecz trwał niemy.
Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić. I zrozumieli, że miał widzenie w świątyni, bo dawał im znaki, i pozostał niemy.
I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.
I stało się, gdy wypełniły się dni jego służby, że odszedł do swojego domu.
A gdy skończyły się dni jego posługi, wrócił do swego domu.
A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Zaś po owych dniach jego żona Elżbieta poczęła, ale kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Po tych dniach Elżbieta, jego żona, poczęła i ukrywała się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.
Tak mi w tych dniach Pan uczynił; wejrzał, aby zdjąć moją hańbę u ludzi.
Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy wejrzał na mnie, aby zdjąć moją hańbę w oczach ludzi.
A w miesiącu szóstym posłany jest Anioł Gabryjel od Boga do miasta Galilejskiego, które zwano Nazaret,
Zaś w szóstym miesiącu, od Boga do miasta Galilei o nazwie Nazaret został wysłany anioł Gabriel,
A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret;
Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.
do panny zaręczonej mężowi z domu Dawida, którego imię brzmi Józef; a imię dziewicy Maria.
Do dziewicy zaślubionej mężczyźnie, któremu na imię było Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maria.
A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
Więc anioł wszedł do niej i powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami.
Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.
Zaś gdy ona go zobaczyła, zmieszała się na to słowo i rozważała, cóż to było za pozdrowienie.
Ale ona, ujrzawszy go, zlękła się z powodu jego słów i zastanawiała się, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.
A anioł jej powiedział: Nie bój się, Mario, bowiem znalazłaś łaskę u Boga.
Wtedy anioł powiedział do niej: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.
Więc oto poczniesz w łonie oraz urodzisz syna, a jego imię nazwiesz Jezus.
Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus.
Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
Ten będzie wielkim, będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego przodka Dawida.
Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida.
I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.
Na wieki będzie królował nad domem Jakóba, a królestwu Jego nie będzie końca.
I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.
Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?
Zaś Maria powiedziała do anioła: Jak to będzie, skoro nie znam męża?
Wtedy Maria powiedziała do anioła: Jak to się stanie, skoro nie obcowałam z mężczyzną?
A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.
A anioł odpowiadając, rzekł jej: Duch Święty przyjdzie do ciebie i ocieni cię moc Najwyższego. Dlatego to narodzone, święte, zostanie nazwane Synem Boga.
A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.
A oto Elżbieta, twoja krewna nazywana bezpłodną, także ona poczęła syna w swej starości, a ten miesiąc jest dla niej szósty.
A oto Elżbieta, twoja krewna, także poczęła syna w swojej starości i jest w szóstym miesiącu ta, którą nazywano niepłodną.
Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.
Gdyż żadna sprawa od Boga nie będzie niemożliwa.
Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.
I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.
Zaś Maria powiedziała: Oto ja, służebnica Pana; oby mi się stało według twojej mowy. I anioł od niej odszedł.
I powiedziała Maria: Oto służebnica Pana, niech mi się stanie według twego słowa. Wtedy odszedł od niej anioł.
Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.
A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy,
W tych dniach Maria wstała i poszła z pośpiechem w góry do miasta w Judei.
A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.
oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.
Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dziecko w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona.
I zawołała donośnym głosem: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony jest owoc twego łona.
A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?
A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana?
A skądże mi to, że matka mego Pana przyszła do mnie?
Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.
Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie.
Gdy bowiem głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dziecko w moim łonie.
A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.
Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.
A błogosławiona, która uwierzyła. Spełni się bowiem to, co zostało jej powiedziane przez Pana.
Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;
A Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana;
Wtedy Maria powiedziała: Wielbi moja dusza Pana;
I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu,
I rozradował się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu;
Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia,
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną.
Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte.
Bo uczynił mi wielkie rzeczy ten, który jest mocny, i święte jest jego imię.
I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.
A jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się go boją.
Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca;
Okazał moc swoim ramieniem i rozproszył pysznych w myślach ich serc.
Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych.
Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.
Głodnych napełnił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym.
Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa,
Ujął się za Izraelem, swym sługą, pomny na swoje miłosierdzie;
Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.
tak jak mówił do naszych ojców.
Jak mówił do naszych ojców, do Abrahama i jego potomstwa na wieki.
I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.
Więc Maria została z nią około trzy miesiące, i wróciła do swojego domu.
I została z nią Maria około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu.
A Elżbiecie wypełnił się czas, aby porodziła, i porodziła syna.
Zaś Elżbiecie wypełnił się czas jej rodzenia oraz wydała syna.
Dla Elżbiety zaś nadszedł czas porodu i urodziła syna.
A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.
A sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan wyniósł swe miłosierdzie razem z nią, i razem z nią się cieszyli.
A gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią.
I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.
Także wydarzyło się, że w ósmym dniu przyszli obrzezać dziecko, oraz je nazwali dzięki imieniu jego ojca Zachariaszem.
A ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, i chcieli nadać mu imię jego ojca, Zachariasza.
Ale odpowiadając matka jego rzekła: Nie tak; lecz nazwany będzie Janem.
A jego matka odpowiadając, rzekła: Nie, lecz będzie nazwany Jan.
Ale jego matka powiedziała: Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan.
I rzekli do niej: Żadnego nie masz w rodzinie twojej, co by go zwano tem imieniem.
Więc do niej powiedzieli: Nie istnieje nikt z twojej rodziny, kto nazywa się tym imieniem.
I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kogo by nazwano tym imieniem.
I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.
Ale dawali też znaki jego ojcu, jakby chciał, aby je nazwać.
Pytali więc znakami jego ojca, jak chce go nazwać.
A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.
Zatem poprosił tabliczkę oraz napisał nazywając: Jego imię jest Jan. Więc wszyscy się zdziwili.
A on poprosił o tabliczkę i napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy.
A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.
Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga.
Natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga.
I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.
A przy wszystkich, co z nimi sąsiadowali powstał strach, oraz wszystkie te sprawy były rozpowiadane w całej górnej Judei.
I padł strach na wszystkich ich sąsiadów, i po całej górskiej krainie judzkiej rozgłoszone zostały wszystkie te słowa.
Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.
Zaś wszyscy, którzy słyszeli, składali to sobie do ich serca, mówiąc: Kim zatem, będzie to dziecko? A była z nim ręka Pana.
Wszyscy zaś, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i mówili: Cóż to będzie za dziecko? I była z nim ręka Pańska.
A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:
Zaś jego ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc:
A Zachariasz, jego ojciec, będąc napełniony Duchem Świętym, prorokował:
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;
Uwielbiony Pan, Bóg Israela, ponieważ spojrzał oraz sprawił wykupienie swojemu ludowi.
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził i odkupił swój lud;
I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
Także w domu swojego sługi Dawida wzniósł nam róg zbawienia,
I wzbudził nam róg zbawienia w domu Dawida, swego sługi;
Tak jako mówił przez usta świętych proroków swoich, którzy byli od wieku:
jak od wieczności zapowiedział przez usta Jego świętych proroków.
Jak mówił przez usta swoich świętych proroków, którzy byli od wieków;
Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;
Wybawienie od naszych nieprzyjaciół oraz z ręki wszystkich, co nas nienawidzą.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,
Aby uczynić miłosierdzie za naszych ojców i pamiętać o Jego świętym przymierzu;
Aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i przypomnieć swoje święte przymierze;
I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,
przysiędze, którą potwierdził względem naszego ojca Abrahama. By nam dać
I przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu ojcu;
Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;
wybawionym z ręki wrogów bez lęku Mu służyć
Że nam da, abyśmy mu służyli bez lęku, wybawieni z ręki naszych nieprzyjaciół;
W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.
przed Jego obliczem w bogobojności i sprawiedliwości, przez wszystkie nasze dni życia.
W świętości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni naszego życia.
A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego; bo pójdziesz wcześniej przed obliczem Pana, by przygotować Jego drogi,
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, aby przygotować jego drogi;
A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
oraz dać poznanie ratunku Jego ludowi, przez uwolnienie ich od grzechów.
I żeby jego ludowi dać poznać zbawienie przez przebaczenie mu grzechów;
Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
To wszystko dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedziło nas wzejście z wysokości,
Dzięki serdecznemu miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedził nas wschód słońca z wysoka;
Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.
by ukazać się tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, oraz poprowadzić nasze nogi na drogę pokoju.
Aby oświecić siedzących w ciemności i w cieniu śmierci, aby skierować nasze kroki na drogę pokoju.
A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.
Zaś dziecko rosło i umacniało się Duchem. A było na pustkowiach, aż do dnia ukazania go przed Israelem.
A dziecko rosło i umacniało się w duchu, i przebywało na pustyniach aż do dnia ukazania się przed Izraelem.