Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Łukasza 24

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;

nbg

Zaś pierwszego dnia tygodnia, głębokim świtem, przyszły do grobu niosąc wonności, które przygotowały, i jakieś inne z nimi.

ubg

Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety;

2
bg

I znalazły kamień odwalony od grobu.

nbg

znalazły kamień odtoczony od grobowca.

ubg

I zastały kamień odwalony od grobowca.

3
bg

A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.

nbg

A kiedy weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

ubg

A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

4
bg

I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

nbg

Więc w ich zakłopotaniu względem tego, zdarzyło się także, że oto stanęli przy nich dwaj mężowie w lśniących szatach.

ubg

A gdy zakłopotały się z tego powodu, nagle dwaj mężowie stanęli przy nich w lśniących szatach.

5
bg

A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

nbg

Zaś one stały się przestraszone, a gdy schyliły twarze ku ziemi, powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego pośród umarłych?

ubg

I przestraszone, schyliły twarze ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6
bg

Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,

nbg

Nie jest tutaj, lecz wstał. Pamiętajcie jak wam powiedział, kiedy był jeszcze w Galilei,

ubg

Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei:

7
bg

Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.

nbg

i mówił o Synu Człowieka, że musi zostać wydanym w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowanym, a w trzecim dniu powstać.

ubg

Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.

8
bg

I wspomniały na słowa jego.

nbg

Zatem przypomniały sobie jego słowa.

ubg

I przypomniały sobie jego słowa.

9
bg

A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.

nbg

I wróciły od grobu oraz oznajmiły to wszystko jedenastu, i wszystkim pozostałym.

ubg

A wróciwszy od grobu, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym.

10
bg

A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.

nbg

A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria Jakóba; lecz także owe inne z nimi mówiły do apostołów.

ubg

A były to: Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.

11
bg

Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

nbg

Lecz te słowa wypowiadane wobec nich, wydawały się jak głupstwo, zatem im nie wierzyli.

ubg

Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im.

12
bg

Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.

nbg

Zaś Piotr wstał, pobiegł do grobowca, zaglądnął i widzi same leżące prześcieradła; więc odszedł do siebie, dziwiąc się tej sprawie, która się dokonywała.

ubg

Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało.

13
bg

A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

nbg

I oto dwaj z nich, w tym samym dniu szli do miasteczka oddalonego sześćdziesiąt stadionów od Jerozolimy, które zwano Emaus.

ubg

A tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

14
bg

A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

nbg

Ci także rozmawiali ze sobą o tych wszystkich sprawach, które się stały.

ubg

I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się stało.

15
bg

I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

nbg

A w czasie ich rozmowy oraz dociekań wydarzyło się, że sam Jezus się zbliżył oraz szedł razem z nimi.

ubg

A gdy tak rozmawiali i wspólnie się zastanawiali, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi.

16
bg

Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

nbg

Ale ich oczy były trzymane, by go nie rozpoznali.

ubg

Lecz ich oczy były zakryte, żeby go nie poznali.

17
bg

I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

nbg

Także powiedział do nich: Jakie to słowa, które idąc, rozważacie między sobą?

ubg

I zapytał ich: Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze? Dlaczego jesteście smutni?

18
bg

A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

nbg

Zaś odpowiadając, jeden imieniem Kleofas, rzekł do niego: Ty jedyny jesteś przybyszem w pobliże Jerozolimy, a nie wiesz o tych sprawach, które się w tych dniach w niej dokonały?

ubg

A jeden z nich, któremu było na imię Kleofas, odpowiedział mu: Czy jesteś tylko przychodniem w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach stało?

19
bg

I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

nbg

Więc im powiedział: Jakich? A oni mu powiedzieli: Tych odnośnie Jezusa Nazareńczyka, który był mężem prorokiem, mocnym w dziele i słowie przed Bogiem, oraz przed całym ludem.

ubg

I zapytał ich: O czym? A oni mu odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem;

20
bg

A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.

nbg

Lecz także o tym, jak go przedniejsi kapłani i nasi przełożeni wydali na wyrok śmierci, więc go ukrzyżowali.

ubg

Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali.

21
bg

A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.

nbg

A myśmy się spodziewali, że on jest tym, co ma wykupić Israela. Lecz właśnie razem z tymi wszystkimi sprawami dziś mija ten trzeci dzień od którego to się stało.

ubg

A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak to się stało.

22
bg

Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;

nbg

Ale zdumiały nas pewne niewiasty, z naszych, które były wcześniej przy grobie;

ubg

Nadto niektóre z naszych kobiet zdumiały nas: były wcześnie rano przy grobie;

23
bg

A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

nbg

a kiedy nie znalazły ciała, przyszły mówiąc, że zobaczyły wizję aniołów, którzy powiadają, że on żyje.

ubg

A nie znalazłszy jego ciała, przyszły, mówiąc, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, iż on żyje.

24
bg

I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

nbg

Więc niektórzy z naszych chodzili do grobowca i tak znaleźli, jak powiedziały niewiasty; ale jego nie zobaczyli.

ubg

Wówczas niektórzy z naszych poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły kobiety, ale jego nie widzieli.

25
bg

Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

nbg

A on do nich rzekł: O nierozsądni oraz powolni sercem, by wierzyć dzięki tym wszystkim sprawom, które zapowiedzieli prorocy.

ubg

Wtedy on powiedział do nich: O głupi i serca nieskorego do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy!

26
bg

Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?

nbg

Czyż Chrystus nie miał tego wycierpieć oraz wejść do swej chwały?

ubg

Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały?

27
bg

A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.

nbg

I począwszy od Mojżesza oraz od wszystkich proroków, wytłumaczył im we wszystkich Pismach odnośnie jego samego.

ubg

I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co było o nim napisane we wszystkich Pismach.

28
bg

I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

nbg

Zbliżyli się też do miasteczka, gdzie szli, a on utrzymywał, że idzie dalej.

ubg

I zbliżyli się do wsi, do której szli, a on zachowywał się tak, jakby miał iść dalej.

29
bg

Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

nbg

Zatem go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo jest ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Więc wszedł, by z nimi zostać.

ubg

Lecz oni go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo zbliża się wieczór i dzień się już kończy. Wszedł więc, aby z nimi zostać.

30
bg

I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

nbg

Także się wydarzyło, kiedy on położył się z nimi u stołu, że wziął chleb, uwielbił Boga, a gdy połamał podał im.

ubg

A gdy siedział z nimi za stołem, wziął chleb, pobłogosławił i łamiąc, podawał im.

31
bg

I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

nbg

Zostały też otwarte ich oczy, więc go poznali; lecz on został ukryty od nich z dala.

ubg

Wtedy otworzyły się im oczy i poznali go, lecz on zniknął im z oczu.

32
bg

I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

nbg

Mówili też między sobą: Czyż nasze serce nie było w nas płonące, kiedy nam mówił w drodze i gdy nam Pisma otwierał?

ubg

I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma?

33
bg

A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

nbg

I o tej samej godzinie wstali, wrócili do Jerozolimy oraz znaleźli zebranych jedenastu, i tych innych z nimi,

ubg

A wstawszy o tej godzinie, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli.

34
bg

Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

nbg

co mówili, że istotnie Pan się podniósł oraz ukazał się Szymonowi.

ubg

Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.

35
bg

A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

nbg

A oni opowiedzieli to, co się wydarzyło w drodze oraz jak go poznali przy łamaniu chleba.

ubg

Oni zaś opowiedzieli, co się stało w drodze i jak go poznali przy łamaniu chleba.

36
bg

A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

nbg

Zaś kiedy to mówili, sam Jezus stanął w ich środku i im powiedział: Pokój wam.

ubg

A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam.

37
bg

A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

nbg

Ale spłoszeni i przestraszeni uważali, że widzą ducha.

ubg

A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha.

38
bg

I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

nbg

Więc im powiedział: Dlaczego jesteście wstrząśnięci i czemu myśli wznoszą się w waszym sercu?

ubg

I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach?

39
bg

Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

nbg

Oglądajcie moje ręce i moje stopy, że ja nim jestem; pomacajcie mnie i zobaczcie, gdyż duch nie ma cielesnej natury oraz kości, jak widzicie, że ja mam.

ubg

Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam.

40
bg

A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

nbg

A gdy to rzekł pokazał im ręce i stopy.

ubg

Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.

41
bg

Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

nbg

A kiedy oni jeszcze nie wierzyli oraz z radości się dziwili, powiedział im: Macie tu coś jadalnego?

ubg

Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia?

42
bg

A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.

nbg

Zaś oni podali mu część pieczonej ryby oraz z plastra pszczelego miodu.

ubg

I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu.

43
bg

A on wziąwszy, jadł przed nimi.

nbg

Więc wziął oraz wobec nich zjadł.

ubg

A on wziął i jadł przy nich.

44
bg

I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

nbg

Ale do nich rzekł: To są słowa, które do was powiedziałem, gdy byłem jeszcze z wami: Jest konieczne, aby wypełnić wszystko, co o mnie napisane w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach.

ubg

Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.

45
bg

Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

nbg

Wtedy otworzył ich umysł, by rozumieli Pisma.

ubg

Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma.

46
bg

I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

nbg

Powiedział im także: Tak jest napisane więc Chrystus tak musiał cierpieć, a trzeciego dnia powstać z martwych.

ubg

I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

47
bg

I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.

nbg

Dzięki jego Imieniu aż do wszystkich narodów, począwszy od Jerozolimy ma też zostać podana do wiadomości skrucha i odpuszczenie grzechów.

ubg

I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.

48
bg

A wy jesteście świadkami tego.

nbg

Zaś wy jesteście tego świadkami.

ubg

A wy jesteście tego świadkami.

49
bg

A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.

nbg

A oto ja wysyłam do was obietnicę mojego Ojca; ale zostańcie w mieście Jerozolimie, aż nie będziecie odziani mocą z wysokości.

ubg

A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka.

50
bg

I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

nbg

Wyprowadził ich też na zewnątrz, aż do Betanii, podniósł swoje ręce oraz wielbił im Boga.

ubg

I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich.

51
bg

I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

nbg

I w czasie, gdy on im wielbił, stało się, że rozstał się z nimi oraz został zabrany do niebios.

ubg

A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba.

52
bg

A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

nbg

A oni mu się pokłonili oraz z wielką radością wrócili do Jerozolimy.

ubg

A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością.

53
bg

I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.

nbg

Z powodu tego wszystkiego byli także w Świątyni, chwaląc i wielbiąc Boga. Amen.

ubg

I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.