Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Marka 15

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.

ubg

Wczesnym rankiem naczelni kapłani, naradziwszy się razem ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całą Radą, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.

2
bg

I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

ubg

A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? On mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.

3
bg

I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)

ubg

I oskarżali go naczelni kapłani o wiele rzeczy, ale on nic nie odpowiedział.

4
bg

Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.

ubg

Wtedy Piłat znowu go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak wiele zeznają przeciwko tobie.

5
bg

Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

ubg

Jezus jednak nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

6
bg

A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.

ubg

Na święto miał on zwyczaj wypuszczać im jednego więźnia, o którego prosili.

7
bg

I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.

ubg

A był jeden, zwany Barabaszem, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów popełnili zabójstwo.

8
bg

Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,

ubg

I tłum zaczął wołać i prosić, żeby zrobił to, co zawsze dla nich robił.

9
bg

Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?

ubg

Lecz Piłat im odpowiedział: Chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?

10
bg

(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)

ubg

Wiedział bowiem, że naczelni kapłani wydali go z zawiści.

11
bg

Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.

ubg

Ale naczelni kapłani podburzyli tłum, żeby raczej wypuścił im Barabasza.

12
bg

A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?

ubg

A Piłat znowu im odpowiedział: Cóż więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie królem Żydów?

13
bg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

ubg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

14
bg

A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!

ubg

Wtedy Piłat zapytał: Cóż on złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Ukrzyżuj go!

15
bg

A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.

ubg

Piłat więc, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał im na ukrzyżowanie.

16
bg

Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.

ubg

Żołnierze wprowadzili go do sali, czyli do ratusza, i zwołali cały oddział.

17
bg

A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

ubg

Potem ubrali go w purpurę, a uplótłszy koronę z cierni, włożyli mu na głowę.

18
bg

I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

ubg

I zaczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!

19
bg

I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

ubg

Bili go trzciną po głowie i pluli na niego, a upadając na kolana, oddawali mu pokłon.

20
bg

A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

ubg

A gdy go wyszydzili, zdjęli z niego purpurę, ubrali go w jego własne szaty i wyprowadzili na ukrzyżowanie.

21
bg

Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.

ubg

I przymusili przechodzącego obok niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł jego krzyż.

22
bg

I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.

ubg

I przyprowadzili go na miejsce zwane Golgotą, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.

23
bg

I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.

ubg

Dawali mu do picia wino z mirrą, ale go nie przyjął.

24
bg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

ubg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając o nie losy, by rozstrzygnąć, co kto ma wziąć.

25
bg

A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

ubg

A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.

26
bg

Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.

ubg

Był też napis z podaniem jego winy: Król Żydów.

27
bg

Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

ubg

I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.

28
bg

I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyńcami jest policzony.

ubg

Tak wypełniło się Pismo, które mówi: Zaliczono go w poczet złoczyńców.

29
bg

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

ubg

A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami i mówiąc: Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz;

30
bg

Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!

ubg

Ratuj samego siebie i zejdź z krzyża!

31
bg

Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;

ubg

Podobnie naczelni kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się, mówili między sobą: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może.

32
bg

Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.

ubg

Niech Chrystus, król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, żebyśmy ujrzeli i uwierzyli. Urągali mu także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani.

33
bg

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

ubg

A gdy była szósta godzina, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

34
bg

A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

ubg

O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachthani? co się tłumaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

35
bg

A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.

ubg

A niektórzy ze stojących tam ludzi, usłyszawszy to, mówili: Woła Eliasza.

36
bg

Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.

ubg

Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Przestańcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.

37
bg

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.

ubg

A Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.

38
bg

I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.

ubg

I rozerwała się na pół zasłona świątyni, od góry aż do dołu.

39
bg

Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

ubg

A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że tak wołając, oddał ducha, powiedział: Ten człowiek prawdziwie był Synem Bożym.

40
bg

Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;

ubg

Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, oraz Salome.

41
bg

Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.

ubg

One to, gdy jeszcze był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu. Było też wiele innych, które wraz z nim przyszły do Jerozolimy.

42
bg

A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,

ubg

A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór;

43
bg

Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.

ubg

Przyszedł Józef z Arymatei, ważny członek Rady, który sam też oczekiwał królestwa Bożego, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

44
bg

A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?

ubg

A Piłat zdziwił się, że już nie żyje, i zawoławszy setnika, zapytał go, czy dawno umarł.

45
bg

A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.

ubg

I upewniony przez setnika, wydał ciało Józefowi.

46
bg

A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

ubg

Ten kupił płótno, zdjął go, owinął płótnem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale, a przed wejście do grobowca zatoczył kamień.

47
bg

Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.

ubg

A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, patrzyły, gdzie go złożono.