Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Marka 15

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.

nbg

A przez rano przedniejsi kapłani uczynili naradę ze starszymi, z uczonymi w Piśmie i całą radą, po czym związali Jezusa, odprowadzili go oraz wydali Piłatowi.

2
bg

I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

nbg

Więc Piłat go zapytał: Ty jesteś królem Żydów? Zaś on, odpowiadając mu, mówi: Ty się wypowiedziałeś.

3
bg

I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)

nbg

A przedniejsi kapłani wiele go oskarżali; ale on nic nie powiedział.

4
bg

Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.

nbg

Zaś Piłat znowu go pytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, jak wiele świadczą przeciwko tobie.

5
bg

Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

nbg

A Jezus nic nie odpowiedział, tak, że Piłat się dziwił.

6
bg

A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.

nbg

Lecz na święto wypuszczał im jednego więźnia; tego, o którego prosili.

7
bg

I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.

nbg

A był jeden, zwany Barabaszem, związany ze współwinnymi rozruchów, którzy w zamieszkach popełnili morderstwo.

8
bg

Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,

nbg

Więc lud wystąpił, zawołał i zaczął prosić, aby im czynił jak zawsze.

9
bg

Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?

nbg

Zaś Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecie, wypuszczę wam króla Żydów?

10
bg

(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)

nbg

Gdyż wiedział, że przedniejsi kapłani wydali go z zawiści.

11
bg

Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.

nbg

Zaś przedniejsi kapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza.

12
bg

A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?

nbg

A Piłat, znowu odpowiadając, mówi im: Zatem co chcecie abym uczynił temu, którego nazywacie królem Żydów?

13
bg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

nbg

Ale oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

14
bg

A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!

nbg

Zaś Piłat im powiedział: Co bowiem, złego uczynił? Ale oni mocniej zawołali: Ukrzyżuj go!

15
bg

A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.

nbg

Więc Piłat, chcąc uczynić satysfakcję tłumowi, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał, aby został ukrzyżowany.

16
bg

Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.

nbg

A żołnierze zaprowadzili go do wewnątrz dziedzińca, to jest do pretorium, i zwołują całą kohortę.

17
bg

A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

nbg

Stroją go także szkarłatem oraz po upleceniu, wkładają mu wieniec cierniowy.

18
bg

I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

nbg

Zaczęli go też pozdrawiać: Bądź pozdrowiony królu Żydów!

19
bg

I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

nbg

I trzciną bili jego głowę, opluwali go, i kłaniali mu się zginając kolana.

20
bg

A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

nbg

A kiedy go wyśmiali, rozebrali go ze szkarłatu oraz ubrali go w jego szaty. I go odprowadzają, aby go ukrzyżować.

21
bg

Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.

nbg

Zmuszają także pewnego przechodnia, idącego z pola Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, aby poniósł jego krzyż.

22
bg

I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.

nbg

A prowadzą go do miejsca nazywanego Golgota, co jest tłumaczone Miejsce Czaszki.

23
bg

I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.

nbg

Dawali mu też pić wino zaprawione mirrą, ale on nie przyjął.

24
bg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

nbg

I go ukrzyżowali, rozdzielając jego szaty oraz rzucając o nie los, co kto miałby wziąć.

25
bg

A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

nbg

A była trzecia godzina, kiedy go ukrzyżowali.

26
bg

Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.

nbg

Był też wyryty nad nim tytuł jego winy: Król Żydów.

27
bg

Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

nbg

Nadto ukrzyżowali z nim dwóch rozbójników; jednego z prawej, a drugiego z lewej jego strony.

28
bg

I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyńcami jest policzony.

nbg

Więc wypełniło się Pismo, mówiące: Z niegodziwcami jest policzony.

29
bg

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

nbg

A ci, co obok przechodzili mu bluźnili, kiwając swoimi głowami oraz mówiąc: Ej! Ty, co obalasz Świątynię i budujesz ją w trzech dniach!

30
bg

Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!

nbg

Uratuj sam siebie i zstąp z krzyża!

31
bg

Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;

nbg

Podobnie przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie, wyśmiewając się między sobą, mówili: Innych uratował, a samego siebie uratować nie może.

32
bg

Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.

nbg

Niech teraz Chrystus, król Israela zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Także mu urągali ci, co zostali razem z nim ukrzyżowani.

33
bg

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

nbg

Zaś gdy była szósta godzina, w całym kraju stała się ciemność, aż do godziny dziewiątej.

34
bg

A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

nbg

A o dziewiątej godzinie Jezus zawołał wielkim głosem, mówiąc: Eli, Eli, lama sabachthani? To jest, tłumacząc: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

35
bg

A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.

nbg

A niektórzy z obok stojących, kiedy to usłyszeli, mówili: Oto woła Eliasza.

36
bg

Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.

nbg

I ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem winnym, włożył ją na trzcinę, i dawał mu pić, mówiąc: Pozwólcie, patrzmy czy Eliasz nadchodzi, aby go ściągnąć.

37
bg

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.

nbg

Zaś Jezus zawołał wielkim głosem i oddał ducha.

38
bg

I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.

nbg

Rozerwała się także na dwoje zasłona Świątyni, od góry aż do dołu.

39
bg

Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

nbg

Zaś setnik, stojący naprzeciwko niego, słysząc, że to wykrzyknął i oddał ducha, powiedział: Prawdziwie ten człowiek był Synem Boga.

40
bg

Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;

nbg

Ale były też patrzące z dala niewiasty, wśród których była Maria Magdalena, Maria matka małego Jakóba i Jozesa oraz Salome,

41
bg

Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.

nbg

które kiedy był w Galilei, towarzyszyły mu i mu służyły. Nadto wiele innych, co razem z nim weszły do Jerozolimy.

42
bg

A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,

nbg

A gdy już nastał wieczór ponieważ było Przygotowanie, będące przed odpoczynkiem

43
bg

Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.

nbg

przyszedł Józef z Arymathei, wybitny radca, który sam wyczekiwał Królestwa, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

44
bg

A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?

nbg

Zaś Piłat się zdziwił, że już umarł, po czym zawołał setnika i go spytał, czy dawno zginął?

45
bg

A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.

nbg

A kiedy się dowiedział od setnika, podarował ciało Józefowi

46
bg

A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

nbg

Zaś on kupił sukno, zdjął go, owinął suknem oraz położył go w grobowcu, który był wyciosany ze skały. Zatoczył też kamień na drzwi grobowca.

47
bg

Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.

nbg

A Maria Magdalena oraz Maria Jozesa patrzały, gdzie został położony.