Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Marka 15

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.

nbg

A przez rano przedniejsi kapłani uczynili naradę ze starszymi, z uczonymi w Piśmie i całą radą, po czym związali Jezusa, odprowadzili go oraz wydali Piłatowi.

ubg

Wczesnym rankiem naczelni kapłani, naradziwszy się razem ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całą Radą, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.

2
bg

I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

nbg

Więc Piłat go zapytał: Ty jesteś królem Żydów? Zaś on, odpowiadając mu, mówi: Ty się wypowiedziałeś.

ubg

A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? On mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.

3
bg

I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)

nbg

A przedniejsi kapłani wiele go oskarżali; ale on nic nie powiedział.

ubg

I oskarżali go naczelni kapłani o wiele rzeczy, ale on nic nie odpowiedział.

4
bg

Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.

nbg

Zaś Piłat znowu go pytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, jak wiele świadczą przeciwko tobie.

ubg

Wtedy Piłat znowu go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak wiele zeznają przeciwko tobie.

5
bg

Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

nbg

A Jezus nic nie odpowiedział, tak, że Piłat się dziwił.

ubg

Jezus jednak nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

6
bg

A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.

nbg

Lecz na święto wypuszczał im jednego więźnia; tego, o którego prosili.

ubg

Na święto miał on zwyczaj wypuszczać im jednego więźnia, o którego prosili.

7
bg

I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.

nbg

A był jeden, zwany Barabaszem, związany ze współwinnymi rozruchów, którzy w zamieszkach popełnili morderstwo.

ubg

A był jeden, zwany Barabaszem, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów popełnili zabójstwo.

8
bg

Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,

nbg

Więc lud wystąpił, zawołał i zaczął prosić, aby im czynił jak zawsze.

ubg

I tłum zaczął wołać i prosić, żeby zrobił to, co zawsze dla nich robił.

9
bg

Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?

nbg

Zaś Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecie, wypuszczę wam króla Żydów?

ubg

Lecz Piłat im odpowiedział: Chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?

10
bg

(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)

nbg

Gdyż wiedział, że przedniejsi kapłani wydali go z zawiści.

ubg

Wiedział bowiem, że naczelni kapłani wydali go z zawiści.

11
bg

Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.

nbg

Zaś przedniejsi kapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza.

ubg

Ale naczelni kapłani podburzyli tłum, żeby raczej wypuścił im Barabasza.

12
bg

A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?

nbg

A Piłat, znowu odpowiadając, mówi im: Zatem co chcecie abym uczynił temu, którego nazywacie królem Żydów?

ubg

A Piłat znowu im odpowiedział: Cóż więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie królem Żydów?

13
bg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

nbg

Ale oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

ubg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

14
bg

A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!

nbg

Zaś Piłat im powiedział: Co bowiem, złego uczynił? Ale oni mocniej zawołali: Ukrzyżuj go!

ubg

Wtedy Piłat zapytał: Cóż on złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Ukrzyżuj go!

15
bg

A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.

nbg

Więc Piłat, chcąc uczynić satysfakcję tłumowi, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał, aby został ukrzyżowany.

ubg

Piłat więc, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał im na ukrzyżowanie.

16
bg

Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.

nbg

A żołnierze zaprowadzili go do wewnątrz dziedzińca, to jest do pretorium, i zwołują całą kohortę.

ubg

Żołnierze wprowadzili go do sali, czyli do ratusza, i zwołali cały oddział.

17
bg

A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

nbg

Stroją go także szkarłatem oraz po upleceniu, wkładają mu wieniec cierniowy.

ubg

Potem ubrali go w purpurę, a uplótłszy koronę z cierni, włożyli mu na głowę.

18
bg

I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

nbg

Zaczęli go też pozdrawiać: Bądź pozdrowiony królu Żydów!

ubg

I zaczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!

19
bg

I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

nbg

I trzciną bili jego głowę, opluwali go, i kłaniali mu się zginając kolana.

ubg

Bili go trzciną po głowie i pluli na niego, a upadając na kolana, oddawali mu pokłon.

20
bg

A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

nbg

A kiedy go wyśmiali, rozebrali go ze szkarłatu oraz ubrali go w jego szaty. I go odprowadzają, aby go ukrzyżować.

ubg

A gdy go wyszydzili, zdjęli z niego purpurę, ubrali go w jego własne szaty i wyprowadzili na ukrzyżowanie.

21
bg

Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.

nbg

Zmuszają także pewnego przechodnia, idącego z pola Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, aby poniósł jego krzyż.

ubg

I przymusili przechodzącego obok niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł jego krzyż.

22
bg

I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.

nbg

A prowadzą go do miejsca nazywanego Golgota, co jest tłumaczone Miejsce Czaszki.

ubg

I przyprowadzili go na miejsce zwane Golgotą, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.

23
bg

I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.

nbg

Dawali mu też pić wino zaprawione mirrą, ale on nie przyjął.

ubg

Dawali mu do picia wino z mirrą, ale go nie przyjął.

24
bg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

nbg

I go ukrzyżowali, rozdzielając jego szaty oraz rzucając o nie los, co kto miałby wziąć.

ubg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając o nie losy, by rozstrzygnąć, co kto ma wziąć.

25
bg

A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

nbg

A była trzecia godzina, kiedy go ukrzyżowali.

ubg

A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.

26
bg

Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.

nbg

Był też wyryty nad nim tytuł jego winy: Król Żydów.

ubg

Był też napis z podaniem jego winy: Król Żydów.

27
bg

Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

nbg

Nadto ukrzyżowali z nim dwóch rozbójników; jednego z prawej, a drugiego z lewej jego strony.

ubg

I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.

28
bg

I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyńcami jest policzony.

nbg

Więc wypełniło się Pismo, mówiące: Z niegodziwcami jest policzony.

ubg

Tak wypełniło się Pismo, które mówi: Zaliczono go w poczet złoczyńców.

29
bg

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

nbg

A ci, co obok przechodzili mu bluźnili, kiwając swoimi głowami oraz mówiąc: Ej! Ty, co obalasz Świątynię i budujesz ją w trzech dniach!

ubg

A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami i mówiąc: Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz;

30
bg

Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!

nbg

Uratuj sam siebie i zstąp z krzyża!

ubg

Ratuj samego siebie i zejdź z krzyża!

31
bg

Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;

nbg

Podobnie przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie, wyśmiewając się między sobą, mówili: Innych uratował, a samego siebie uratować nie może.

ubg

Podobnie naczelni kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się, mówili między sobą: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może.

32
bg

Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.

nbg

Niech teraz Chrystus, król Israela zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Także mu urągali ci, co zostali razem z nim ukrzyżowani.

ubg

Niech Chrystus, król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, żebyśmy ujrzeli i uwierzyli. Urągali mu także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani.

33
bg

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

nbg

Zaś gdy była szósta godzina, w całym kraju stała się ciemność, aż do godziny dziewiątej.

ubg

A gdy była szósta godzina, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

34
bg

A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

nbg

A o dziewiątej godzinie Jezus zawołał wielkim głosem, mówiąc: Eli, Eli, lama sabachthani? To jest, tłumacząc: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

ubg

O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachthani? co się tłumaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

35
bg

A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.

nbg

A niektórzy z obok stojących, kiedy to usłyszeli, mówili: Oto woła Eliasza.

ubg

A niektórzy ze stojących tam ludzi, usłyszawszy to, mówili: Woła Eliasza.

36
bg

Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.

nbg

I ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem winnym, włożył ją na trzcinę, i dawał mu pić, mówiąc: Pozwólcie, patrzmy czy Eliasz nadchodzi, aby go ściągnąć.

ubg

Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Przestańcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.

37
bg

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.

nbg

Zaś Jezus zawołał wielkim głosem i oddał ducha.

ubg

A Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.

38
bg

I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.

nbg

Rozerwała się także na dwoje zasłona Świątyni, od góry aż do dołu.

ubg

I rozerwała się na pół zasłona świątyni, od góry aż do dołu.

39
bg

Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

nbg

Zaś setnik, stojący naprzeciwko niego, słysząc, że to wykrzyknął i oddał ducha, powiedział: Prawdziwie ten człowiek był Synem Boga.

ubg

A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że tak wołając, oddał ducha, powiedział: Ten człowiek prawdziwie był Synem Bożym.

40
bg

Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;

nbg

Ale były też patrzące z dala niewiasty, wśród których była Maria Magdalena, Maria matka małego Jakóba i Jozesa oraz Salome,

ubg

Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, oraz Salome.

41
bg

Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.

nbg

które kiedy był w Galilei, towarzyszyły mu i mu służyły. Nadto wiele innych, co razem z nim weszły do Jerozolimy.

ubg

One to, gdy jeszcze był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu. Było też wiele innych, które wraz z nim przyszły do Jerozolimy.

42
bg

A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,

nbg

A gdy już nastał wieczór ponieważ było Przygotowanie, będące przed odpoczynkiem

ubg

A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór;

43
bg

Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.

nbg

przyszedł Józef z Arymathei, wybitny radca, który sam wyczekiwał Królestwa, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

ubg

Przyszedł Józef z Arymatei, ważny członek Rady, który sam też oczekiwał królestwa Bożego, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

44
bg

A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?

nbg

Zaś Piłat się zdziwił, że już umarł, po czym zawołał setnika i go spytał, czy dawno zginął?

ubg

A Piłat zdziwił się, że już nie żyje, i zawoławszy setnika, zapytał go, czy dawno umarł.

45
bg

A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.

nbg

A kiedy się dowiedział od setnika, podarował ciało Józefowi

ubg

I upewniony przez setnika, wydał ciało Józefowi.

46
bg

A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

nbg

Zaś on kupił sukno, zdjął go, owinął suknem oraz położył go w grobowcu, który był wyciosany ze skały. Zatoczył też kamień na drzwi grobowca.

ubg

Ten kupił płótno, zdjął go, owinął płótnem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale, a przed wejście do grobowca zatoczył kamień.

47
bg

Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.

nbg

A Maria Magdalena oraz Maria Jozesa patrzały, gdzie został położony.

ubg

A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, patrzyły, gdzie go złożono.