Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Marka 3

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.

nbg

I znowu wszedł do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.

2
bg

I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.

nbg

Więc go obserwowali, by go oskarżyć, o ile uzdrowi w szabat.

3
bg

I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.

nbg

I mówi owemu człowiekowi, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek.

4
bg

I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.

nbg

Nadto im mówi: Wolno w szabat szlachetnie czynić, czy źle czynić; uratować duszę, czy zabić? Ale oni milczeli.

5
bg

Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.

nbg

Więc rozejrzał się po nich z oburzeniem, zasmucił się nad ich nieczułością serca i mówi owemu człowiekowi: Wyciągnij rękę. Zatem wyciągnął; a jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga.

6
bg

Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.

nbg

A faryzeusze wyszli i zaraz zawiązali przeciwko niemu spisek z Herodianami, aby go zgładzić.

7
bg

Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,

nbg

Zaś Jezus odszedł ze swoimi uczniami ku morzu, a wielkie rzesze za nim z Galilei i z Judei,

8
bg

I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.

nbg

z Jerozolimy, z Idumei, zza Jordanu, oraz z pobliża Tyru i Sydonu. Przyszły do niego wielkie rzesze, słysząc, jak głośne rzeczy czynił.

9
bg

I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.

nbg

Zatem powiedział swoim uczniom by stale, z powodu tłumu, była w pogotowiu dla niego łódka, aby go nie cisnęli.

10
bg

Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.

nbg

Gdyż ci, którzy mieli choroby, nękali go, by się go dotknąć; bo wielu uzdrowił.

11
bg

A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!

nbg

A kiedy go widziały nieczyste duchy, przypadały do niego i krzyczały, mówiąc: Ty jesteś Synem Boga.

12
bg

Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.

nbg

Więc często je gromił, aby go nie czyniły jawnym.

13
bg

I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.

nbg

Także wchodzi na górę oraz woła do siebie tych, których sam chciał; zatem do niego przyszli.

14
bg

I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:

nbg

A wywołał dwunastu, aby mogli być z nim; by mógł ich posłać głosić,

15
bg

I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:

nbg

by mieli moc uzdrawiać choroby oraz wyrzucać demony.

16
bg

Szymona, któremu imię dał Piotr;

nbg

Szymona, któremu dodał imię Piotr;

17
bg

I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);

nbg

Jakóba syna Zebedeusza oraz brata Jakóba Jana, którym sam dodał imię Boanerges, to jest Synowie Grzmotu;

18
bg

I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;

nbg

Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakóba syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka,

19
bg

I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.

nbg

i Judasa Iszkariotę, który go wydał.

20
bg

I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.

nbg

I przychodzi do domu. Więc znowu zgromadza się tłum, tak, że nie mogli nawet zjeść chleba.

21
bg

A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.

nbg

A ci z jego strony to usłyszeli oraz wyszli go chwycić, bo mówili, że stracił rozum.

22
bg

A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.

nbg

Zaś uczeni w Piśmie, którzy zeszli z Jerozolimy mówili, że ma Beelzebuba i że przez przywódcę demonów wyrzuca demony.

23
bg

I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?

nbg

Więc przywołał ich i mówił im w podobieństwach: Jak może szatan wyrzucać szatana?

24
bg

A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.

nbg

A jeśli jakieś królestwo zostanie podzielone przeciw sobie to królestwo nie może się utrzymać.

25
bg

I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.

nbg

I jeśli dom zostanie podzielony przeciw sobie ten dom nie będzie mógł się utrzymać.

26
bg

Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.

nbg

Zatem jeśli szatan powstał przeciwko sobie i został podzielony, nie może się utrzymać, ale ma koniec.

27
bg

Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.

nbg

Nikt nie może wejść do domu mocarza i jego sprzęt rozgrabić, jeśli wpierw by nie związał mocarza, a potem jego dom rozgrabi.

28
bg

Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;

nbg

Zaprawdę, mówię wam, że wszystkie błędy i bluźnierstwo zostaną odpuszczone synom ludzi;

29
bg

Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.

nbg

ale kto by bluźnił względem Ducha Świętego, nie ma odpuszczenia na wieczność, lecz winien jest wiecznego oddzielenia.

30
bg

Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

nbg

Gdyż mówili: Ma nieczystego ducha.

31
bg

Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.

nbg

Potem przyszli bracia i jego matka, oraz stojąc na zewnątrz posłali do niego i go wołali.

32
bg

A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.

nbg

A tłum siedział dokoła niego, zatem mu powiedzieli: Oto twoja matka i twoi bracia szukają cię na zewnątrz.

33
bg

Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?

nbg

Ale im odpowiedział, mówiąc: Któż jest moją matką i mymi braćmi?

34
bg

A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!

nbg

I spojrzał po tych, którzy wokół niego siedzieli kołem oraz mówi: Oto moja matka i moi bracia.

35
bg

Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.

nbg

Kto by bowiem uczynił wolę Boga, ten jest moim bratem, siostrą i matką.