Biblia Gdańska 1881
Ewangelia Marka 3
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.
I znowu wszedł do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.
I wszedł znowu do synagogi. A był tam człowiek, który miał uschłą rękę.
I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.
Więc go obserwowali, by go oskarżyć, o ile uzdrowi w szabat.
I obserwowali go, czy uzdrowi go w szabat, aby go oskarżyć.
I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.
I mówi owemu człowiekowi, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek.
Wtedy powiedział do człowieka, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek!
I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.
Nadto im mówi: Wolno w szabat szlachetnie czynić, czy źle czynić; uratować duszę, czy zabić? Ale oni milczeli.
A do nich powiedział: Czy wolno w szabat czynić dobrze czy źle? Ocalić życie czy zabić? Lecz oni milczeli.
Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.
Więc rozejrzał się po nich z oburzeniem, zasmucił się nad ich nieczułością serca i mówi owemu człowiekowi: Wyciągnij rękę. Zatem wyciągnął; a jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga.
Wtedy spojrzał po nich z gniewem i zasmucony zatwardziałością ich serca, powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę! Wyciągnął, a jego ręka znowu stała się zdrowa jak i druga.
Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.
A faryzeusze wyszli i zaraz zawiązali przeciwko niemu spisek z Herodianami, aby go zgładzić.
Wówczas faryzeusze wyszli i zaraz odbyli naradę z herodianami przeciwko niemu, w jaki sposób go zgładzić.
Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,
Zaś Jezus odszedł ze swoimi uczniami ku morzu, a wielkie rzesze za nim z Galilei i z Judei,
Jezus zaś ze swymi uczniami odszedł nad morze, a wielkie mnóstwo ludzi szło za nim z Galilei i Judei;
I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.
z Jerozolimy, z Idumei, zza Jordanu, oraz z pobliża Tyru i Sydonu. Przyszły do niego wielkie rzesze, słysząc, jak głośne rzeczy czynił.
Z Jerozolimy, Idumei i Zajordania. Również spośród tych, którzy mieszkali w okolicach Tyru i Sydonu, przyszło do niego mnóstwo ludzi, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił.
I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.
Zatem powiedział swoim uczniom by stale, z powodu tłumu, była w pogotowiu dla niego łódka, aby go nie cisnęli.
I nakazał swoim uczniom, aby zawsze mieli przygotowaną łódkę, ze względu na tłum, aby nie napierał na niego.
Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.
Gdyż ci, którzy mieli choroby, nękali go, by się go dotknąć; bo wielu uzdrowił.
Wielu bowiem uzdrowił, tak że wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do niego, aby go dotknąć.
A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!
A kiedy go widziały nieczyste duchy, przypadały do niego i krzyczały, mówiąc: Ty jesteś Synem Boga.
A duchy nieczyste na jego widok padały przed nim i wołały: Ty jesteś Synem Bożym!
Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.
Więc często je gromił, aby go nie czyniły jawnym.
Lecz on surowo im nakazywał, żeby go nie ujawniały.
I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.
Także wchodzi na górę oraz woła do siebie tych, których sam chciał; zatem do niego przyszli.
Potem wszedł na górę i wezwał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do niego.
I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:
A wywołał dwunastu, aby mogli być z nim; by mógł ich posłać głosić,
I ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie;
I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:
by mieli moc uzdrawiać choroby oraz wyrzucać demony.
I aby mieli moc uzdrawiania chorób i wypędzania demonów.
Szymona, któremu imię dał Piotr;
Szymona, któremu dodał imię Piotr;
Ustanowił Szymona, któremu nadał imię Piotr;
I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);
Jakóba syna Zebedeusza oraz brata Jakóba Jana, którym sam dodał imię Boanerges, to jest Synowie Grzmotu;
Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu;
I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;
Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakóba syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka,
Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka;
I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.
i Judasa Iszkariotę, który go wydał.
I Judasza Iskariotę, który go wydał.
I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.
I przychodzi do domu. Więc znowu zgromadza się tłum, tak, że nie mogli nawet zjeść chleba.
Potem przyszli do domu. I znowu zgromadził się tłum, tak że nie mogli nawet zjeść chleba.
A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.
A ci z jego strony to usłyszeli oraz wyszli go chwycić, bo mówili, że stracił rozum.
A gdy jego bliscy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić. Mówili bowiem: Odszedł od zmysłów.
A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.
Zaś uczeni w Piśmie, którzy zeszli z Jerozolimy mówili, że ma Beelzebuba i że przez przywódcę demonów wyrzuca demony.
A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: Ma Belzebuba i przez władcę demonów wypędza demony.
I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?
Więc przywołał ich i mówił im w podobieństwach: Jak może szatan wyrzucać szatana?
I przywoławszy ich do siebie, mówił do nich w przypowieściach: Jakże szatan może wypędzać szatana?
A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.
A jeśli jakieś królestwo zostanie podzielone przeciw sobie to królestwo nie może się utrzymać.
Jeśli królestwo jest podzielone wewnętrznie, to takie królestwo nie może przetrwać.
I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.
I jeśli dom zostanie podzielony przeciw sobie ten dom nie będzie mógł się utrzymać.
I jeśli dom jest podzielony wewnętrznie, to taki dom nie będzie mógł przetrwać.
Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.
Zatem jeśli szatan powstał przeciwko sobie i został podzielony, nie może się utrzymać, ale ma koniec.
Jeśli więc szatan powstał przeciwko sobie samemu i jest podzielony, nie może przetrwać, ale to jego koniec.
Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.
Nikt nie może wejść do domu mocarza i jego sprzęt rozgrabić, jeśli wpierw by nie związał mocarza, a potem jego dom rozgrabi.
Nikt nie może wejść do domu mocarza i zagrabić jego własności, jeśli najpierw nie zwiąże tego mocarza; wtedy ograbi jego dom.
Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;
Zaprawdę, mówię wam, że wszystkie błędy i bluźnierstwo zostaną odpuszczone synom ludzi;
Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, którymi bluźnią synowie ludzcy, będą im przebaczone.
Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.
ale kto by bluźnił względem Ducha Świętego, nie ma odpuszczenia na wieczność, lecz winien jest wiecznego oddzielenia.
Kto jednak bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie dostąpi przebaczenia, ale podlega karze wiecznego potępienia.
Bo mówili: Ma ducha nieczystego.
Gdyż mówili: Ma nieczystego ducha.
Bo mówili: Ma ducha nieczystego.
Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.
Potem przyszli bracia i jego matka, oraz stojąc na zewnątrz posłali do niego i go wołali.
Wtedy przyszli jego bracia i matka, a stojąc przed domem, posłali po niego, wzywając go.
A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.
A tłum siedział dokoła niego, zatem mu powiedzieli: Oto twoja matka i twoi bracia szukają cię na zewnątrz.
A tłum siedział wokół niego. I powiedzieli mu: Oto twoja matka i twoi bracia są przed domem i szukają cię.
Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?
Ale im odpowiedział, mówiąc: Któż jest moją matką i mymi braćmi?
Lecz on im odpowiedział: Któż jest moją matką i moimi braćmi?
A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!
I spojrzał po tych, którzy wokół niego siedzieli kołem oraz mówi: Oto moja matka i moi bracia.
A spojrzawszy po tych, którzy siedzieli wokół niego, powiedział: Oto moja matka i moi bracia!
Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.
Kto by bowiem uczynił wolę Boga, ten jest moim bratem, siostrą i matką.
Kto bowiem wypełnia wolę Boga, ten jest moim bratem, moją siostrą i moją matką.