Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 11
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.
Fałszywa waga jest ohydą dla WIEKUISTEGO, a pełnoważne ciężarki Jego upodobaniem.
Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
W dzień gniewu nie pomaga bogactwo; ale sprawiedliwość ochrania od śmierci.
Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.
Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.
Sprawiedliwość ratuje prawych; lecz przeniewiercy zostaną oplątani przez swoją własną chuć.
Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.
Ze śmiercią niegodziwego człowieka ginie jego nadzieja; także znika otucha silnych.
Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.
Sprawiedliwy bywa wybawiony z biedy, a niegodziwiec dostaje się na jego miejsce.
Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.
Pochlebca niszczy ustami swego bliźniego; lecz sprawiedliwi zostają wyratowani przez mądrość.
Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.
Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.
Miasto się podnosi z powodu błogosławieństwa prawych; ale zostaje zburzone przez usta niegodziwych.
Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.
Kto krąży jako oszczerca – zdradza tajemnicę; ale kto jest statecznego ducha – ukrywa sprawę.
Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.
Gdzie jest brak przewodnictwa – lud upada; a powodzenie jest tam, gdzie jest dużo doradców.
Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
Kto za innego ręczy – wiele złego na siebie ściąga; a kto nienawidzi poręki – jest bezpieczny.
Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
Nadobna niewiasta zyskuje cześć, tak jak łupieżcy zyskują bogactwo.
Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.
Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.
Niegodziwiec zdobywa wątpliwy zysk, a prawdziwą nagrodę ten, kto sieje sprawiedliwość.
Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.
Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.
Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.
Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.
Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
Ręka na to! Zły nie ujdzie bezkarnie, ale ród sprawiedliwych będzie ocalony.
Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.
Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.
Niejeden szczodrze rozdaje, a wciąż więcej zyskuje; inny skąpi i w najniezbędniejszym, a ubożeje.
Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.
Dobroczynna dusza bywa rzeźwiona; a kto nasyca, bywa i sam nasycony.
Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.
Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; a błogosławieństwo spływa na tego, kto dostarcza żywności.
Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.
Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.
Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.
Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.
Oto na ziemi odpłaca się sprawiedliwemu; o ileż bardziej niegodziwemu i grzesznikowi.