Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 12
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
Kto kocha karność, kocha wiedzę, a kto nienawidzi upomnienia, jest głupi.
Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
Dobry człowiek zdobędzie łaskę PANA, ale PAN potępi podstępnego.
Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.
Człowiek nie umocni się niegodziwością, lecz korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.
Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.
Żona cnotliwa jest koroną swego męża, ale ta, która go hańbi, jest jak zgnilizna w jego kościach.
Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady niepobożnych zdradliwe.
Myśli sprawiedliwych są prawe, a rady niegodziwych zdradliwe.
Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich.
Słowa niegodziwych czyhają na krew, lecz usta prawych ocalą ich.
Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.
Niegodziwi zostają powaleni i już ich nie ma, a dom sprawiedliwych się ostoi.
Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.
Człowiek będzie chwalony za jego mądrość, a kto jest przewrotnego serca, zostanie wzgardzony.
Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.
Lepszy jest człowiek wzgardzony, który ma sługę, niż ten, kto się chwali, a któremu brak chleba.
Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.
Sprawiedliwy dba o życie swego bydła, a serce niegodziwych jest okrutne.
Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.
Kto uprawia swoją ziemię, nasyci się chlebem, a kto naśladuje próżnujących, jest nierozumny.
Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją.
Niegodziwy pragnie sieci złych, a korzeń sprawiedliwych wydaje owoc.
W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.
Zły zostaje usidlony przez grzech swoich warg, a sprawiedliwy wyjdzie z ucisku.
Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
Człowiek nasyci się dobrem z owocu swoich ust, a za dzieła swoich rąk otrzyma zapłatę.
Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
Droga głupiego wydaje się słuszna w jego oczach, ale kto słucha rady, jest mądry.
Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
Gniew głupiego objawia się od razu, a roztropny skrywa hańbę.
Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę.
Kto mówi prawdę, wyraża sprawiedliwość, ale fałszywy świadek oszustwo.
Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.
Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.
Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy.
Prawdomówne wargi będą trwać na wieki, ale język kłamliwy trwa króciutko.
Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.
Podstęp jest w sercu tych, którzy knują zło, lecz u doradzających pokój jest radość.
Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.
Sprawiedliwego nie spotka żadne zło, ale niegodziwi będą pełni nieszczęścia.
Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się.
Wargi kłamliwe budzą odrazę w PANU, a ci, którzy postępują w prawdzie, podobają mu się.
Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
Człowiek roztropny ukrywa wiedzę, a serce głupich rozgłasza głupotę.
Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
Ręka pracowitych będzie panowała, a leniwa będzie płaciła daninę.
Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela.
Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.
Sprawiedliwy jest zacniejszy od swego bliźniego, a droga niegodziwych prowadzi ich na manowce.
Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.
Leniwy nie upiecze tego, co upolował, ale mienie człowieka pracowitego jest cenne.
Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.
Na ścieżce sprawiedliwości jest życie, na jej drodze nie ma śmierci.