Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 12

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.

nbg

Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.

ubg

Kto kocha karność, kocha wiedzę, a kto nienawidzi upomnienia, jest głupi.

2
bg

Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.

nbg

Dobry zyskuje upodobanie u WIEKUISTEGO; lecz potępia On podstępnego człowieka.

ubg

Dobry człowiek zdobędzie łaskę PANA, ale PAN potępi podstępnego.

3
bg

Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.

nbg

Człowiek nie utwierdzi się niegodziwością; lecz korzeń sprawiedliwych się nie zachwieje.

ubg

Człowiek nie umocni się niegodziwością, lecz korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.

4
bg

Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

nbg

Dzielna kobieta jest koroną swojego męża; ale niczym zgnilizna w jego kościach – gnuśna.

ubg

Żona cnotliwa jest koroną swego męża, ale ta, która go hańbi, jest jak zgnilizna w jego kościach.

5
bg

Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady niepobożnych zdradliwe.

nbg

Zamysły sprawiedliwych są wymierzone ku prawości; knowania niegodziwych ku szalbierstwu.

ubg

Myśli sprawiedliwych są prawe, a rady niegodziwych zdradliwe.

6
bg

Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich.

nbg

Mowy niegodziwych to czyhanie na krew; sprawiedliwych ocalają ich usta.

ubg

Słowa niegodziwych czyhają na krew, lecz usta prawych ocalą ich.

7
bg

Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.

nbg

Złoczyńcy bywają powaleni, więc ich nie będzie; ale dom sprawiedliwych się utrzyma.

ubg

Niegodziwi zostają powaleni i już ich nie ma, a dom sprawiedliwych się ostoi.

8
bg

Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.

nbg

Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.

ubg

Człowiek będzie chwalony za jego mądrość, a kto jest przewrotnego serca, zostanie wzgardzony.

9
bg

Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.

nbg

Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.

ubg

Lepszy jest człowiek wzgardzony, który ma sługę, niż ten, kto się chwali, a któremu brak chleba.

10
bg

Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

nbg

Sprawiedliwy dba o życie swojego bydlęcia, a wnętrze niegodziwych jest srogie.

ubg

Sprawiedliwy dba o życie swego bydła, a serce niegodziwych jest okrutne.

11
bg

Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

nbg

Kto uprawia swą rolę nasyci się chlebem; lecz bezmyślnym jest ten, co ugania się za marnościami.

ubg

Kto uprawia swoją ziemię, nasyci się chlebem, a kto naśladuje próżnujących, jest nierozumny.

12
bg

Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją.

nbg

Niegodziwy tęskni za połowem złych; ale korzeń sprawiedliwych wyda swój plon.

ubg

Niegodziwy pragnie sieci złych, a korzeń sprawiedliwych wydaje owoc.

13
bg

W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.

nbg

W uchybieniu ust jest sieć dla złoczyńcy, lecz sprawiedliwy unika biedy.

ubg

Zły zostaje usidlony przez grzech swoich warg, a sprawiedliwy wyjdzie z ucisku.

14
bg

Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.

nbg

Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.

ubg

Człowiek nasyci się dobrem z owocu swoich ust, a za dzieła swoich rąk otrzyma zapłatę.

15
bg

Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

nbg

Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.

ubg

Droga głupiego wydaje się słuszna w jego oczach, ale kto słucha rady, jest mądry.

16
bg

Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

nbg

Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.

ubg

Gniew głupiego objawia się od razu, a roztropny skrywa hańbę.

17
bg

Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę.

nbg

Kto mówi rzetelnie – świadczy o sprawiedliwości; lecz fałszywy świadek głosi matactwo.

ubg

Kto mówi prawdę, wyraża sprawiedliwość, ale fałszywy świadek oszustwo.

18
bg

Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.

nbg

Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.

ubg

Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.

19
bg

Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy.

nbg

Mowa prawdy utrzyma się na wieki, ale kłamliwy język tylko na mrugnięcie oka.

ubg

Prawdomówne wargi będą trwać na wieki, ale język kłamliwy trwa króciutko.

20
bg

Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.

nbg

Ułuda prowadzi serce tych, co knują zło; a pewna radość dla tych, co doradzają pokój.

ubg

Podstęp jest w sercu tych, którzy knują zło, lecz u doradzających pokój jest radość.

21
bg

Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.

nbg

Żadne nieszczęście nie spotka sprawiedliwego, a niegodziwi przesyceni są niedolą.

ubg

Sprawiedliwego nie spotka żadne zło, ale niegodziwi będą pełni nieszczęścia.

22
bg

Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się.

nbg

Ohydą dla WIEKUISTEGO są kłamliwe usta; a ci, co dochowują wierności, dostępują Jego upodobania.

ubg

Wargi kłamliwe budzą odrazę w PANU, a ci, którzy postępują w prawdzie, podobają mu się.

23
bg

Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

nbg

Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.

ubg

Człowiek roztropny ukrywa wiedzę, a serce głupich rozgłasza głupotę.

24
bg

Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.

nbg

Ręka skrzętnych będzie panować, a opieszała stanie się hołdowniczą.

ubg

Ręka pracowitych będzie panowała, a leniwa będzie płaciła daninę.

25
bg

Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

nbg

Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.

ubg

Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela.

26
bg

Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.

nbg

Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.

ubg

Sprawiedliwy jest zacniejszy od swego bliźniego, a droga niegodziwych prowadzi ich na manowce.

27
bg

Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

nbg

Opieszałość nie złowi sobie zdobyczy, ale pilny człowiek posiada cenny skarb.

ubg

Leniwy nie upiecze tego, co upolował, ale mienie człowieka pracowitego jest cenne.

28
bg

Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.

nbg

Na drodze sprawiedliwych jest życie, a kierunek tej ścieżki to nieśmiertelność.

ubg

Na ścieżce sprawiedliwości jest życie, na jej drodze nie ma śmierci.