Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.
Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.
Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.
Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.
Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.
Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.
Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.
Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.
Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.
Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.
Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.
Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.
Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.
Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.
Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.
Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.
Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.
Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.
Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.
Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.
Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.
Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.
Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.
Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.