Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 29

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

ubg

Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku.

2
bg

Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.

ubg

Gdy sprawiedliwi są u władzy, lud się weseli, a gdy panują niegodziwi, lud wzdycha.

3
bg

Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.

ubg

Kto miłuje mądrość, raduje swego ojca, a kto zadaje się z nierządnicami, trwoni majątek.

4
bg

Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.

ubg

Król utwierdza ziemię sądem, ale kto przyjmuje dary, burzy ją.

5
bg

Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

ubg

Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami.

6
bg

Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

ubg

Grzech złego człowieka jest jego sidłem, ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

7
bg

Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.

ubg

Sprawiedliwy zważa na sprawę ubogich, a niegodziwemu nie zależy na jej poznawaniu.

8
bg

Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.

ubg

Szydercy prowadzą miasto w sidła, ale mądrzy odwracają gniew.

9
bg

Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.

ubg

Jeśli mądry człowiek spiera się z głupim, czy się gniewa, czy się śmieje, nie ma pokoju.

10
bg

Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.

ubg

Krwiożercy nienawidzą prawego, ale sprawiedliwi szukają jego duszy.

11
bg

Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

ubg

Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później.

12
bg

Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.

ubg

Jeśli władca słucha kłamstw, to wszyscy jego słudzy są niegodziwi.

13
bg

Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.

ubg

Ubogi i zdzierca spotykają się, a PAN obu oświeca oczy.

14
bg

Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

ubg

Tron króla, który sądzi ubogich według prawdy, będzie umocniony na wieki.

15
bg

Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

ubg

Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce.

16
bg

Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.

ubg

Gdy niegodziwi się mnożą, to mnoży się i przestępstwo, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

17
bg

Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

ubg

Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy.

18
bg

Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.

ubg

Gdy nie ma proroctwa, lud ginie, a kto przestrzega prawa, jest błogosławiony.

19
bg

Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

ubg

Sługi nie poprawi się słowami, bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

20
bg

Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

ubg

Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.

21
bg

Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

ubg

Kto czule wychowuje sługę od młodości, na ostatek będzie go miał za syna.

22
bg

Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

ubg

Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy.

23
bg

Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

ubg

Pycha człowieka poniża go, ale pokorny w duchu dostąpi chwały.

24
bg

Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

ubg

Wspólnik złodzieja nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwa, a nie wydaje go.

25
bg

Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

ubg

Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny.

26
bg

Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

ubg

Wielu zabiega o względy władcy, ale sąd każdego człowieka pochodzi od PANA.

27
bg

Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.

ubg

Bezbożny budzi odrazę w sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych.