Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 29

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

nbg

Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

2
bg

Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.

nbg

Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.

3
bg

Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.

nbg

Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.

4
bg

Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.

nbg

Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.

5
bg

Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

nbg

Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.

6
bg

Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

nbg

W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.

7
bg

Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.

nbg

Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.

8
bg

Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.

nbg

Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.

9
bg

Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.

nbg

Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.

10
bg

Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.

nbg

Ludzie żądni krwi nienawidzą uczciwego; a prawi troszczą się o jego życie.

11
bg

Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

nbg

Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.

12
bg

Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.

nbg

Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.

13
bg

Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.

nbg

Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.

14
bg

Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

nbg

Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.

15
bg

Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

nbg

Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.

16
bg

Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.

nbg

Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

17
bg

Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

nbg

Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.

18
bg

Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.

nbg

Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.

19
bg

Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

nbg

Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.

20
bg

Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

nbg

Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.

21
bg

Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

nbg

Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.

22
bg

Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

nbg

Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.

23
bg

Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

nbg

Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.

24
bg

Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

nbg

Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.

25
bg

Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

nbg

Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.

26
bg

Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

nbg

Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.

27
bg

Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.

nbg

Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.