Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.
Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.
Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.
By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.
I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,
I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.
Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
Nie słuchałem głosu mych przewodników i nie skłaniałem mojego ucha do moich nauczycieli.
Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.
Pośród zboru i zgromadzenia, ledwie nie popadłem we wszelkie nieszczęście.
Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.
Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?
Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.
Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.
Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.
Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.
Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
Niegodziwca oplątują jego własne winy oraz zostaje zatrzymany więzami swoich występków.
Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.