Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 5

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,

nbg

Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,

ubg

Synu mój, zważaj na moją mądrość i nakłoń twego ucha ku mojemu rozumowi;

2
bg

Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

nbg

byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.

ubg

Abyś zachował rozwagę i aby twoje wargi strzegły wiedzy.

3
bg

Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

nbg

Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.

ubg

Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta gładsze są niż oliwa;

4
bg

Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

nbg

Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

ubg

Lecz jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

5
bg

Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

nbg

Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.

ubg

Jej nogi zstępują do śmierci, jej kroki prowadzą do piekła.

6
bg

Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

nbg

Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.

ubg

Abyś nie rozważał ścieżki życia, jej drogi są tak niestałe, że nie poznasz ich.

7
bg

Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

nbg

Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.

ubg

Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie i nie odstępujcie od słów moich ust.

8
bg

Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

nbg

Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

ubg

Oddal od niej swą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

9
bg

Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

nbg

byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.

ubg

Abyś nie oddał obcym twojej sławy, a twoich lat okrutnikowi;

10
bg

By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

nbg

By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.

ubg

Aby obcy nie nasycili się twoim dobytkiem, a twój dorobek nie został w cudzym domu;

11
bg

I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

nbg

Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

ubg

I abyś nie jęczał u kresu swych dni, gdy twoja skóra i ciało będą zniszczone;

12
bg

I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!

nbg

i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.

ubg

I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!

13
bg

Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!

nbg

Nie słuchałem głosu mych przewodników i nie skłaniałem mojego ucha do moich nauczycieli.

ubg

Nie słuchałem głosu moich wychowawców i nie nakłaniałem ucha ku tym, którzy mnie nauczali!

14
bg

Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.

nbg

Pośród zboru i zgromadzenia, ledwie nie popadłem we wszelkie nieszczęście.

ubg

O mało co nie wpadłem we wszelkie nieszczęście wśród zebrania i zgromadzenia.

15
bg

Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!

nbg

Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.

ubg

Pij wodę z własnego zdroju i wody płynące z twojego źródła!

16
bg

Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.

nbg

Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?

ubg

Niech rozproszą się twoje źródła, a po ulicach strumienie wód.

17
bg

Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

nbg

Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.

ubg

Niech należą tylko do ciebie, a nie do obcych wraz z tobą.

18
bg

Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.

nbg

Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.

ubg

Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.

19
bg

Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

nbg

Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.

ubg

Niech będzie jak wdzięczna łania i rozkoszna sarna; niech jej piersi zawsze cię nasycają, nieustannie zachwycaj się jej miłością.

20
bg

Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

nbg

Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?

ubg

Dlaczego, synu mój, masz zachwycać się obcą kobietą i obejmować piersi cudzej?

21
bg

Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

nbg

Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.

ubg

Gdyż drogi człowieka są przed oczami PANA i waży on wszystkie jego ścieżki.

22
bg

Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.

nbg

Niegodziwca oplątują jego własne winy oraz zostaje zatrzymany więzami swoich występków.

ubg

Niegodziwego schwytają jego własne nieprawości i uwikła się w powrozy swego grzechu.

23
bg

Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

nbg

On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.

ubg

Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.