Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 9
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
Najwyższa Mądrość zbudowała sobie dom; wyciosała sobie siedem Swoich filarów.
Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;
Przyrządziła Swoje mięsiwo oraz zmieszała Swoje wino; zastawiła także Swój stół.
A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:
Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.
Chodźcie, zakosztujcie Mojego chleba oraz napijcie się wina, które zmieszałam.
Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.
Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, a rozwagą poznawanie Świętego.
Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
Bo przeze Mnie pomnożą się twoje dni i przybędą ci lata życia.
Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.
Jeżeli jesteś mądry – bądź mądry dla siebie; zaś jeśli jesteś szydercą – sam to poniesiesz.
Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:
by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach.
Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.