Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 105
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.
Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.
Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.
Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!
Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.
Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is'hakowi.
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział,
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie.
Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.
Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:
Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.
Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;
Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;
Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.
Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.
Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;
Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.
Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;
Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.
Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.
Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.
Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.
Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;
Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.
Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.
Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.
Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.
Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.
Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.
Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.
Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.
Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.
Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.
Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.
Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.
Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.
Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.
Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy.
Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;
I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.
I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.
Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.
Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.
Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.
Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.
Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.
Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.
Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.
Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.
Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;
Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.
Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.
I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,
I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;
Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki. HALLELUJA!
Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.