Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 106
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
HALLELUJA! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.
Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?
Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę?
Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.
Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.
Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.
Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem;
Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu; chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.
Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.
Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie.
Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym.
A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.
A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.
Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga.
W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.
Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich.
A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę.
Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.
Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.
Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.
Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.
Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.
I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.
Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.
I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.
Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:
Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,
Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;
Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,
rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.
Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;
I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.
Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.
I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.
Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,
Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.
Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;
I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.
Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.
I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.
Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;
Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.
Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.
Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.
Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.
Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.
Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.
Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.
I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.
Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.
I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.
Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;
Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,
Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;
A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.
rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.
Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.
Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.
Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.
Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.
A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;
Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.
Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;
Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;
Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.
Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.
Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.
I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.
Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.
Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.
Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.
Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;
Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.
Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.
Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.
Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.
Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.
Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.
Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:
Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.
Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;
I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.
Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.
I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.
Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,
Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.
Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;
I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.
I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.
I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.
I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.
Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.
Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami.
Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,
Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.
Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo.
I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;
Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.
I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.
I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.
Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.
I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką.
Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.
Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.
Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości.
A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie.
Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.
Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę.
Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.
Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen. HALLELUJA!
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja.