Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 106

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.

nbg

HALLELUJA! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.

2
bg

Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?

nbg

Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?

3
bg

Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.

nbg

Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.

4
bg

Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,

nbg

Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.

5
bg

Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.

nbg

Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu; chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.

6
bg

Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.

nbg

Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.

7
bg

Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.

nbg

Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.

8
bg

A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.

nbg

Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.

9
bg

Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.

nbg

Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.

10
bg

A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.

nbg

Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,

11
bg

W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.

nbg

a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.

12
bg

A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:

nbg

I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,

13
bg

Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.

nbg

szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.

14
bg

Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

nbg

Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.

15
bg

I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

nbg

Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.

16
bg

Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:

nbg

Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,

17
bg

Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,

nbg

rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.

18
bg

I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.

nbg

Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.

19
bg

Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,

nbg

Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.

20
bg

I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.

nbg

Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.

21
bg

Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;

nbg

Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;

22
bg

Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.

nbg

cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.

23
bg

Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.

nbg

Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.

24
bg

Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

nbg

Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.

25
bg

I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.

nbg

Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.

26
bg

Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;

nbg

Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,

27
bg

A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.

nbg

rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.

28
bg

Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.

nbg

Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.

29
bg

A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;

nbg

Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.

30
bg

Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;

nbg

Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.

31
bg

Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.

nbg

I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.

32
bg

Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.

nbg

Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.

33
bg

Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.

nbg

Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.

34
bg

Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.

nbg

Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.

35
bg

Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:

nbg

Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.

36
bg

I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.

nbg

Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.

37
bg

Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,

nbg

Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.

38
bg

I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.

nbg

I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.

39
bg

I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.

nbg

Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.

40
bg

Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,

nbg

Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.

41
bg

I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;

nbg

Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.

42
bg

I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.

nbg

Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.

43
bg

Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

nbg

Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.

44
bg

A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

nbg

Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.

45
bg

Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

nbg

I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.

46
bg

Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

nbg

Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.

47
bg

Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.

nbg

Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.

48
bg

Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.

nbg

Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen. HALLELUJA!