Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 107
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,
Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;
A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.
I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.
Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.
Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.
Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;
I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.
I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;
Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.
Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.
Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;
Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.
Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.
Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;
Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.
Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.
Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.
Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.
Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;
I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.
Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,
Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;
Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.
Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.
Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.
piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.
Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.
Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.
Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.
Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.
Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.
I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.
Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.
Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.
Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.
Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;
Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.
Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.
Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.
I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;
Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.
Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.
Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.
Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.
Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;
Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.
Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.
To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.
Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.
Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?