Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 137
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.
Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.
Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.
We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.
Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;
A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.
Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.
Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?
How shall we sing the LORD's song in a strange land?
Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?
Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.
If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.
Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.
Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.
Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.
Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.
Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.
Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.
O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.
O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.
O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.
Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.
Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.
Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.