Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 137

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.

nbg

Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.

ubg

Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.

2
bg

Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.

nbg

W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.

ubg

Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;

3
bg

A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,

nbg

Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości. Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.

ubg

Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

4
bg

Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?

nbg

Jakże my mamy śpiewać pieśń WIEKUISTEGO na obcej ziemi?

ubg

Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?

5
bg

Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.

nbg

Jeżeli cię zapomnę, Jeruszalaim, niech zdrętwieje moja prawica.

ubg

Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.

6
bg

Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.

nbg

Niech mój język przylgnie do mego podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie postawił Jeruszalaim na przedzie mojej radości.

ubg

Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

7
bg

Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.

nbg

WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.

ubg

Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.

8
bg

O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.

nbg

O, córko Babelu, ty będziesz spustoszona; szczęśliwy, kto ci zrównoważy odpłatę, którą nam zapłaciłaś.

ubg

O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.

9
bg

Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.

nbg

Szczęśliwy kto pochwyci i roztrąci o skałę twoje dzieci.

ubg

Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.