Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 147

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.

nbg

Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry; śpiewajcie naszemu Bogu, bo jest miły oraz przystoi Mu chwała.

ubg

Chwalcie PANA, bo dobrze jest śpiewać naszemu Bogu; jest to bowiem miłe i piękna jest chwała.

2
bg

Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.

nbg

WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela.

ubg

PAN buduje Jeruzalem i gromadzi rozproszonych Izraela.

3
bg

Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

nbg

Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.

ubg

On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.

4
bg

Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.

nbg

Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.

ubg

On liczy gwiazdy, nazywa każdą z nich po imieniu.

5
bg

Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.

nbg

Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.

ubg

Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; jego mądrość jest niezmierzona.

6
bg

Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.

nbg

WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.

ubg

PAN podnosi pokornych, a niegodziwych poniża aż do ziemi.

7
bg

Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;

nbg

Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry.

ubg

Śpiewajcie PANU z dziękczynieniem; śpiewajcie naszemu Bogu przy dźwiękach harfy;

8
bg

Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

nbg

Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

ubg

Który okrywa niebiosa obłokami i przygotowuje deszcz dla ziemi; który sprawia, że trawa rośnie na górach;

9
bg

Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.

nbg

Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.

ubg

Który daje pokarm bydłu i młodym krukom wołającym do niego.

10
bg

Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.

nbg

Nie kocha się w mocy konia, ani nie ma upodobania w biodrach męża.

ubg

Nie lubuje się w mocy konia ani nie ma upodobania w goleniach mężczyzny.

11
bg

Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.

nbg

WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu.

ubg

PAN ma upodobanie w tych, którzy się go boją, którzy ufają jego miłosierdziu.

12
bg

Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże , Syonie! Boga twego.

nbg

Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga.

ubg

Chwal PANA, Jeruzalem; chwal swego Boga, Syjonie.

13
bg

Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.

nbg

On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie.

ubg

On bowiem umacnia zasuwy twoich bram i błogosławi synów twoich pośród ciebie.

14
bg

On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.

nbg

Ustanawia pokój w twych granicach, nasyca cię obfitością ziarna.

ubg

Zapewnia pokój w twoich granicach i syci cię najwyborniejszą pszenicą.

15
bg

On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.

nbg

On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.

ubg

On wysyła swój rozkaz na ziemię; szybko biegnie jego słowo.

16
bg

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

nbg

Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

ubg

On daje śnieg jak wełnę, rozsypuje szron jak popiół.

17
bg

Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

nbg

Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

ubg

Rzuca swój lód jak okruchy; któż ostoi się przed jego zimnem?

18
bg

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

nbg

Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

ubg

Posyła swoje słowo i lody topnieją; wionie swym wiatrem i wody spływają.

19
bg

Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.

nbg

Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.

ubg

Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi.

20
bg

Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.

nbg

Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!

ubg

Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.