Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.
Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.
Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?
Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.
Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.
Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.
Boże mój, wołam we dnie, a mi nie odpowiadasz; także nocą, ale nie mam spokoju.
Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.
Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.
Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.
Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.
Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.
Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.
Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.
Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:
Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc:
Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.
Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.
Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!
Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.
Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.
Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.
Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.
Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.
Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem.
Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.
Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.
Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.
Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.
Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.
Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.
Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.
Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.
Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.
Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.
Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.
Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.
Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.
Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.
Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.
Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.
Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.
Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.
Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.
Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.
Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.
Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.
Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.
Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.
Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek.
Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.
Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.
Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.
Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.
Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.
Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.
Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.
Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.
Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.
Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.
O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.
Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.
Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.
Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.
Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.
Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.
Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.
Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.
Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.
Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.
Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.
Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.
Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość że on tak uczynił.
Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.
Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.
—