Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 2

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

nbg

Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują?

ubg

Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły?

2
bg

Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

nbg

Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi.

ubg

Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko PANU i jego pomazańcowi, mówiąc:

3
bg

Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

nbg

Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.

ubg

Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.

4
bg

Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

nbg

Ten, co króluje w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga.

ubg

Lecz ten, który mieszka w niebie, będzie się śmiał, Pan będzie z nich szydził.

5
bg

Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

nbg

Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży.

ubg

Wtedy przemówi do nich w swoim gniewie i swą zapalczywością ich zatrwoży:

6
bg

Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

nbg

To Ja namaściłem Mojego Króla na Cyonie, na Mojej świętej górze.

ubg

Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.

7
bg

Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

nbg

Ogłaszam ten wyrok: WIEKUISTY do mnie powiedział: Ty jesteś Moim Synem, Ja cię dzisiaj wydałem na świat.

ubg

Ogłoszę dekret: PAN powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem.

8
bg

Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

nbg

Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.

ubg

Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność.

9
bg

Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.

nbg

Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.

ubg

Potłuczesz je laską żelazną, jak naczynie gliniane je pokruszysz.

10
bg

Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

nbg

Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.

ubg

Teraz więc, królowie, zrozumcie, przyjmijcie pouczenie, sędziowie ziemi!

11
bg

Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

nbg

Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze.

ubg

Służcie PANU z bojaźnią i radujcie się z drżeniem.

12
bg

Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.

nbg

Składajcie hołd Synowi, aby się nie gniewał i byście nie zmylili drogi; gdyż łatwo zapłonie jego gniew. Szczęśliwi, co u niego szukają schronienia.

ubg

Pocałujcie Syna, by się nie rozgniewał i abyście nie zginęli w drodze, gdyby jego gniew choć trochę się zapalił. Błogosławieni wszyscy, którzy mu ufają.