Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 35

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Psalm Dawidowy. Rozpieraj się, Panie! z tymi, którzy się ze mną spierają; a walcz przeciwko tym, którzy walczą przeciwko mnie.

nbg

Od Dawida. Rozpraw się WIEKUISTY z tymi, co się ze mną spierają; zwalcz tych, którzy przeciw mnie walczą.

ubg

Psalm Dawida. Spieraj się, PANIE, z tymi, którzy się ze mną spierają; walcz z tymi, którzy walczą ze mną.

2
bg

Porwij pukierz i tarczę, a powstań na ratunek mój.

nbg

Chwyć za puklerz i tarczę, i powstań ku mej obronie.

ubg

Chwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.

3
bg

Dobądź włóczni, a staw się na drodze przeciwko tym, którzy mię prześladują. Rzeczże duszy mojej: Jam jest zbawieniem twojem.

nbg

Porwij oszczep i stań jak zapora przeciwko moim prześladowcom; powiedz mej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

ubg

Dobądź włóczni i zagrodź drogę tym, którzy mnie prześladują. Powiedz mojej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

4
bg

Niech będą pohańbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą.

nbg

Niech się zawstydzą i zapłoną ci, co czyhają na moje życie, niech pierzchną i zarumienią się ci, którzy myślą o mojej zgubie.

ubg

Niech hańba i wstyd okryją tych, którzy czyhają na moją duszę; niech cofną się i niech będą zawstydzeni ci, którzy obmyślają zło przeciwko mnie.

5
bg

Niech będą jako plewy przed wiatrem, a Anioł Pański niechaj ich rozproszy.

nbg

Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.

ubg

Niech będą jak plewy na wietrze i niech anioł PANA ich rozproszy.

6
bg

Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni.

nbg

Niech ich droga będzie ciemna i śliska, a anioł BOGA niech ich ściga.

ubg

Niech droga ich będzie ciemna i śliska i niech anioł PANA ich ściga.

7
bg

Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej.

nbg

Gdyż bez przyczyny zastawili na mnie swe zgubne sidła, bez przyczyny podkopywali moje życie.

ubg

Bez powodu bowiem zastawili na mnie w dole sieci, bez powodu wykopali dół na moją duszę.

8
bg

Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

nbg

Niech bezwiednie spotka ich zguba; a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają; niech sami z łoskotem w nie wpadną.

ubg

Niech niespodziewanie przyjdzie na nich zniszczenie; niech złowi ich sieć, którą zastawili. Niech w nią wpadną ku zniszczeniu.

9
bg

Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.

nbg

Zaś moja dusza rozraduje się w WIEKUISTYM, ucieszy się Jego zbawieniem.

ubg

A moja dusza będzie się radować w PANU, będzie się weselić jego zbawieniem.

10
bg

Tedy wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeń, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego.

nbg

Wszystkie moje członki zawołają: WIEKUISTY, kto jest równy Tobie, który wybawiasz żebrzącego od silniejszego, ubogiego i żebrzącego od łupieżcy.

ubg

Wszystkie moje kości powiedzą: PANIE, któż podobny do ciebie, który uwalniasz uciśnionego od silniejszego, a nędznego i ubogiego od łupieżcy?

11
bg

Powstawają świadkowie fałszywi, a o czem nie wiem, pytają mię.

nbg

Stawiają świadków przemocy, wypytują mnie o to, czego nie wiem.

ubg

Powstają fałszywi świadkowie i pytają mnie o to, czego nie wiem.

12
bg

Oddawają mi złem za dobre, chcąc mię pozbawić duszy mojej,

nbg

Złem za dobre mi płacą; chcą mnie pozbawić mego życia.

ubg

Odpłacają mi złem za dobro, chcąc pozbawić mnie mojej duszy.

13
bg

Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.

nbg

A ja, w czasie ich choroby, włożyłem wór żałobny; postem trapiłem moją duszę; a moja modlitwa wracała do mojej piersi.

ubg

Lecz ja, gdy oni chorowali, wkładałem wór pokutny, umartwiałem postem moją duszę i moja modlitwa wracała do mojej piersi.

14
bg

Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

nbg

Błąkałem się w czerni jakbym był przyjacielem, jak gdyby był moim bratem; pochyliłem się jak w żałobie po matce.

ubg

Postępowałem jak z przyjacielem, jak z bratem, uginałem się pod brzemieniem smutku jak w żałobie po matce.

15
bg

Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

nbg

A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą; oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie; szarpią mnie oraz nie poprzestają.

ubg

Lecz gdy ja byłem strapiony, oni się cieszyli i zbierali się; gromadzili się przeciwko mnie nikczemni, a tego nie widziałem; szarpali mnie nieustannie.

16
bg

Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

nbg

Z obłudnymi szydercami i pochlebcami ostrzą na mnie zęby.

ubg

Wraz z obłudnikami, szydercami i pochlebcami zgrzytali na mnie zębami.

17
bg

Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.

nbg

WIEKUISTY, dopóki będziesz na to patrzał? Od zgubnych ich zamysłów, od lwiąt, wyrwij moją duszę, moją jedyną.

ubg

Panie, jak długo będziesz na to patrzeć? Wybaw od zniszczenia moją duszę, od lwów drogą duszę moją.

18
bg

Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.

nbg

Będę Cię wysławiał w wielkim zborze, będę Cię chwalił pośród licznego ludu.

ubg

Będę cię wysławiał w wielkim zgromadzeniu, wśród licznego ludu będę cię chwalił.

19
bg

Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi są nieprzyjaciółmi bez przyczyny; którzy mię mają w nienawiści niesłusznie, niech nie mrugają okiem.

nbg

Niech nie mają ze mnie uciechy ci, co mnie niesłusznie nienawidzą oraz są bez powodu wrogami; niech nie mrugają okiem.

ubg

Niech się nie cieszą z mojego powodu ci, którzy bez przyczyny są moimi wrogami, niech nie mrugają okiem ci, którzy niesłusznie mnie nienawidzą.

20
bg

Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają.

nbg

Bowiem głoszą niezgodę oraz zmyślają zdradliwe słowa na spokojnych tej ziemi.

ubg

Nie mówią bowiem o pokoju, lecz przeciwko spokojnym na ziemi obmyślają zdradliwe słowa.

21
bg

Owszem, rozdzierają na mię gębę swą, mówiąc: Ehej! ehej! widzić to oko nasze.

nbg

Rozwierają na mnie swe usta i wołają: Otóż! Otóż! Widzi to nasze oko.

ubg

Owszem, otwierają przeciw mnie swe usta, mówiąc: Ha, ha! Widzieliśmy to na własne oczy.

22
bg

Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.

nbg

Widzisz to BOŻE, zatem nie milcz; nie oddalaj się ode mnie, Panie.

ubg

Widziałeś to, PANIE, nie milcz; Panie, nie oddalaj się ode mnie.

23
bg

Obudźże się, a ocuć dla sądu mego, Boże mój i Panie mój! dla sprawy mojej.

nbg

Obudź się, ocuć dla mojego prawa, dla mojej sprawy, mój Boże i mój Panie.

ubg

Obudź się i wystąp w mojej obronie, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!

24
bg

Sądź mnie według sprawiedliwości twojej, Panie Boże mój! a niech się nie weselą nademną.

nbg

Sądź mnie, WIEKUISTY, mój Boże, według Twojej sprawiedliwości; niech nie mają ze mnie uciechy.

ubg

Osądź mnie według swojej sprawiedliwości, PANIE, mój Boże! Niech się nie cieszą z mojego powodu.

25
bg

Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go.

nbg

Niech nie powiedzą sobie: Oto stało się nasze życzenie; niech nie powiedzą: Unicestwiliśmy go.

ubg

Niech nie mówią w swoim sercu: Ha! Tego chcieliśmy! Niech nie mówią: Pożarliśmy go!

26
bg

Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.

nbg

Niech się zawstydzą i razem się zarumienią ci, co się cieszą moją niedolą; niech okryją się hańbą i sromotą ci, co się nade mnie wynoszą.

ubg

Niech się zawstydzą i zawiodą wszyscy, którzy cieszą się z mojego nieszczęścia; niech się okryją wstydem i hańbą ci, którzy wynoszą się nade mnie.

27
bg

Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.

nbg

Niech zwyciężają i się ucieszą ci, którzy pragną mojej sprawiedliwości, oraz niech zawsze mówią: Niech będzie wywyższony WIEKUISTY, który życzy pokoju swemu słudze.

ubg

Ale niech śpiewają i radują się ci, którzy sprzyjają mojej słusznej sprawie; niech mówią nieustannie: Niech będzie wywyższony PAN, który pragnie pokoju dla swego sługi.

28
bg

A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.

nbg

A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.

ubg

A mój język będzie głosił twoją sprawiedliwość i chwałę twoją przez cały dzień.