Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 39
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a bridle, while the wicked is before me.
Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
I was dumb with silence, I held my peace, even from good; and my sorrow was stirred.
Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.
My heart was hot within me, while I was musing the fire burned: then spake I with my tongue,
Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:
Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:
LORD, make me to know mine end, and the measure of my days, what it is: that I may know how frail I am.
Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.
Behold, thou hast made my days as an handbreadth; and mine age is as nothing before thee: verily every man at his best state is altogether vanity. Selah.
Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.
Surely every man walketh in a vain shew: surely they are disquieted in vain: he heapeth up riches, and knoweth not who shall gather them.
Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
And now, Lord, what wait I for? my hope is in thee.
A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.
A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.
Deliver me from all my transgressions: make me not the reproach of the foolish.
Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.
Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.
I was dumb, I opened not my mouth; because thou didst it.
Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.
Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.
Remove thy stroke away from me: I am consumed by the blow of thine hand.
Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.
When thou with rebukes dost correct man for iniquity, thou makest his beauty to consume away like a moth: surely every man is vanity. Selah.
Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.
Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.
Hear my prayer, O LORD, and give ear unto my cry; hold not thy peace at my tears: for I am a stranger with thee, and a sojourner, as all my fathers were.
Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi.
Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.
O spare me, that I may recover strength, before I go hence, and be no more.
Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.
Ulżyj mi, bym się orzeźwił nim odejdę i mnie nie będzie.
—