Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 39

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.

nbg

Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

2
bg

Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

nbg

Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.

3
bg

Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

nbg

Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.

4
bg

Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

nbg

Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

5
bg

Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

nbg

Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

6
bg

Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

nbg

Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

7
bg

Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

nbg

Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

8
bg

A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

nbg

A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.

9
bg

Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

nbg

Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.

10
bg

Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

nbg

Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

11
bg

Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

nbg

Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

12
bg

Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.

nbg

Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.

13
bg

Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi.

nbg

Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

14
bg

Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.

nbg

Ulżyj mi, bym się orzeźwił nim odejdę i mnie nie będzie.