Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 55
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca.
Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.
Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida. Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.
W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:
Wysłuchaj moją modlitwę, Boże, nie odwracaj się od mojego błagania.
Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;
Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:
Spojrzyj na mnie i mi odpowiedz, bo się zanoszę od płaczu i zawodzę.
Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.
Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.
Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.
Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.
Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.
Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.
Przenika mnie trwoga, dreszcz oraz ogarnia odrętwienie.
I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.
I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.
Zatem wołam: Kto mi da skrzydło gołębicy, bym uleciał oraz odpoczął?
Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.
Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.
Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.
Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.
Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.
Przed wirującym wichrem oraz przed nawałnicą pospieszę do mojego schronienia.
Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.
Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.
Zniwecz ich, Panie, rozdziel ich język, gdyż w mieście widzę grabież i rozbój.
Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.
We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.
Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.
Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.
Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.
Wśród niego nędza, a przemoc oraz zdrada nie ustępują z jego rynku.
Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził wtedy ukryłbym się przed nim;
Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;
Gdyż nie urąga mi wróg – co bym zniósł, i przeciwnik nie wynosi się nade mnie – bo bym się uchronił od niego.
Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel.
Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.
Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,
Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.
Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.
z którym wspólnie napawaliśmy się rozmową i z zapałem chodziliśmy do Domu Boga.
Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.
Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
Ja zaś do Boga zawołam i PAN mnie wybawi.
Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.
Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.
Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.
W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.
Wieczorem, z rana i w południe płaczę oraz będę zawodzić, aż usłyszy mój głos.
Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie.
Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.
Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.
Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.
Bóg usłyszy oraz ich upokorzy; On, który panuje od wieczności. Sela. Dlatego, że nie doznali przemian oraz nie obawiają się Boga,
Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.
Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.
Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
Ich usta gładsze są niż śmietana – a jątrzą Jego serce; ich słowa miększe od oliwy – ale to obnażone miecze.
Przerzuć swój ciężar na PANA, a on cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.
Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.
Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie; nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.
Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.
Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.
I Ty, Boże, strącisz ich w otchłań zagłady; ludzie krwi i zdrady nie dojdą do połowy swych dni. Zaś ja ufam Tobie.
—