Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 57

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

nbg

Przewodnikowi chóru na nutę: „Nie zatracaj”. Klejnot Dawida; gdy się schronił przed Saulem do jaskini.

ubg

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.

2
bg

Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.

nbg

Zmiłuj się nade mną, Boże, miej litość nade mną, gdyż do Ciebie chroni się moja dusza, i pod cień Twoich skrzydeł się uciekam, aż przeminie niedola.

ubg

Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca.

3
bg

Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.

nbg

Wołam do Boga Najwyższego, do Boga, który też o mnie postanawia.

ubg

On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę.

4
bg

On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.

nbg

Ześle z niebios i mnie wspomoże; On, którego lży ten czyhający na mnie. Sela. Bóg ześle Swoją łaskę i Swoją prawdę.

ubg

Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

5
bg

Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

nbg

Moja dusza przebywa pośród lwów, wśród zapalczywych ludzi; ich zęby są jak oszczepy i strzały, a ich język jak ostry miecz.

ubg

Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, a twoja chwała ponad całą ziemię.

6
bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

nbg

Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

ubg

Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

7
bg

Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.

nbg

Moim krokom przygotowali sidła, więc zgnębiona jest moja dusza; wykopali przede mną jamę, lecz sami w nią powpadali. Sela.

ubg

Gotowe jest moje serce, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.

8
bg

Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.

nbg

Utwierdzone jest moje serce, Boże, niewzruszone jest moje serce; śpiewam oraz wysławiam.

ubg

Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.

9
bg

Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

nbg

Rozbudź się mój duchu, ocuć się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.

ubg

Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

10
bg

Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

nbg

Będę Cię wysławiał wśród narodów, będę Ci śpiewał pośród ludów;

ubg

Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.

11
bg

Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

nbg

Bo wielką aż po niebiosa jest Twoja łaska i pod obłoki Twa prawda.

ubg

Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.

12
bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.

nbg

Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

ubg

—