Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 73

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.

nbg

Pieśń Asafa. Zaprawdę, Bóg jest hojnym dla Israela, dla czystych sercem.

ubg

Psalm Asafa. Doprawdy Bóg jest dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca.

2
bg

Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

nbg

A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.

ubg

Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały;

3
bg

Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

nbg

Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych;

ubg

Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych.

4
bg

Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

nbg

że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.

ubg

Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła.

5
bg

W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

nbg

Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.

ubg

Nie doznają trudu ludzkiego ani cierpień jak inni ludzie.

6
bg

Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

nbg

Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

ubg

Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.

7
bg

Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

nbg

Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.

ubg

Ich oczy wystają od tłuszczu; mają więcej niż serce mogłoby sobie życzyć.

8
bg

Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

nbg

Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.

ubg

Oddali się rozpuście i mówią przewrotnie o ucisku, mówią wyniośle.

9
bg

Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

nbg

Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.

ubg

Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.

10
bg

A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

nbg

Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.

ubg

Dlatego jego lud wraca dotąd i obficie leją się na nich wody;

11
bg

Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

nbg

I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?

ubg

Bo mówią: Jakże Bóg może o tym wiedzieć? Czy Najwyższy ma wiedzę?

12
bg

Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

nbg

Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.

ubg

Oto ci są niegodziwi, a powodzi im się na świecie i pomnażają bogactwa.

13
bg

Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

nbg

Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności;

ubg

A więc na próżno oczyściłem swoje serce i w niewinności obmywałem ręce.

14
bg

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

nbg

gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.

ubg

Cały dzień bowiem znoszę cierpienia i co rano jestem chłostany.

15
bg

Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

nbg

Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.

ubg

Gdybym powiedział: Będę mówił tak samo, skrzywdziłbym ród twoich synów.

16
bg

Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

nbg

I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.

ubg

Starałem się to rozumieć, ale było dla mnie zbyt trudne;

17
bg

Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.

nbg

Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.

ubg

Aż wszedłem do świątyni Bożej i tu zrozumiałem, jaki jest ich koniec.

18
bg

Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

nbg

Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

ubg

Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie.

19
bg

Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

nbg

Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

ubg

Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem.

20
bg

Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

nbg

Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz – pogardzisz ich postacią.

ubg

Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.

21
bg

Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

nbg

Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

ubg

Gdy gorycz miałem w sercu, a w nerkach czułem kłucie;

22
bg

Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

nbg

bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.

ubg

Byłem głupi i nic nie rozumiałem, byłem przed tobą jak zwierzę.

23
bg

A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.

nbg

Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę.

ubg

A jednak zawsze jestem z tobą, bo mnie trzymałeś za prawą rękę.

24
bg

Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

nbg

Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.

ubg

Poprowadzisz mnie według swej rady, a potem przyjmiesz mnie do chwały.

25
bg

Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

nbg

Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.

ubg

Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania.

26
bg

Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

nbg

Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.

ubg

Choć moje ciało i serce ustanie, Bóg jest skałą mego serca i moim dziedzictwem na wieki.

27
bg

Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.

nbg

Gdyż dalecy od Ciebie – zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.

ubg

Oto bowiem ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą, odstępując od ciebie.

28
bg

Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.

nbg

Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.

ubg

Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu BOGU moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła.