Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 77

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.

nbg

Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.

ubg

Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.

2
bg

Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.

nbg

Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.

ubg

W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.

3
bg

W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.

nbg

W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.

ubg

Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.

4
bg

Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

nbg

Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

ubg

Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.

5
bg

Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

nbg

Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.

ubg

Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.

6
bg

Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.

nbg

Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.

ubg

Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:

7
bg

Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:

nbg

W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.

ubg

Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?

8
bg

Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?

nbg

Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?

ubg

Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?

9
bg

Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

nbg

Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?

ubg

Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.

10
bg

Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.

nbg

Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.

ubg

I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.

11
bg

I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

nbg

Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.

ubg

Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.

12
bg

Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.

nbg

Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.

ubg

Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.

13
bg

I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:

nbg

Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.

ubg

Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?

14
bg

Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?

nbg

Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?

ubg

Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.

15
bg

Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.

nbg

Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.

ubg

Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.

16
bg

Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

nbg

Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

ubg

Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.

17
bg

Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

nbg

Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

ubg

Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.

18
bg

Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

nbg

Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

ubg

Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.

19
bg

Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

nbg

W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.

ubg

Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.

20
bg

Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.

nbg

Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.

ubg

Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.

21
bg

Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.

nbg

Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.

ubg

—