Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 77
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.
W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.
Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.
Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.
Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.
Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?
Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?
Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.
Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.
Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.
Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?
Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.
Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.
Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.
Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.
Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.
Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.
—