Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 78

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.

ubg

Pieśń pouczająca. Asafa. Słuchaj, mój ludu, mego prawa, nakłońcie uszu ku słowom moich ust.

2
bg

Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

ubg

Otworzę moje usta do przypowieści, opowiem starodawne tajemnice;

3
bg

Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.

ubg

Cośmy słyszeli i poznali i co nam opowiadali nasi ojcowie.

4
bg

Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Pańskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.

ubg

Nie zataimy tego przed ich synami, opowiemy przyszłemu pokoleniu o chwale PANA, o jego mocy i cudach, które czynił.

5
bg

Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,

ubg

Ustanowił bowiem świadectwo w Jakubie, nadał prawo w Izraelu i nakazał naszym ojcom, aby je oznajmiali swoim synom;

6
bg

Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;

ubg

Aby poznało przyszłe pokolenie, synowie, którzy się urodzą; aby powstawszy, przekazywali je swoim synom;

7
bg

Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;

ubg

Żeby pokładali w Bogu nadzieję i nie zapominali o dziełach Boga, lecz strzegli jego przykazań;

8
bg

Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.

ubg

Żeby nie byli, jak ich ojcowie, pokoleniem opornym i nieposłusznym; pokoleniem, które nie przygotowało swego serca i którego duch nie był wierny Bogu.

9
bg

Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzień wojny tył podali.

ubg

Synowie Efraima, uzbrojeni i wyposażeni w łuki, w dniu bitwy wycofali się.

10
bg

Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.

ubg

Bo nie strzegli przymierza Boga i nie chcieli postępować według jego prawa.

11
bg

Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

ubg

Zapomnieli o jego dziełach i cudach, które im ukazał.

12
bg

Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.

ubg

Przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Egiptu, na polu Soanu.

13
bg

Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.

ubg

Rozdzielił morze i przeprowadził ich, i sprawił, że wody stanęły jak wał.

14
bg

Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

ubg

Prowadził ich w obłoku za dnia, a całą noc w blasku ognia.

15
bg

Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

ubg

Rozszczepił skały na pustyni i napoił ich jakby z wielkich głębin.

16
bg

Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

ubg

Wydobył strumienie ze skały i sprawił, że wody płynęły jak rzeki.

17
bg

A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;

ubg

Lecz oni jeszcze więcej grzeszyli przeciwko niemu i pobudzili do gniewu Najwyższego na pustyni;

18
bg

I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

ubg

I wystawiali Boga na próbę w swych sercach, żądając pokarmu według swego pragnienia.

19
bg

A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

ubg

I mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy Bóg może zastawić stół na tej pustyni?

20
bg

Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

ubg

Oto uderzył w skałę i wypłynęły wody, i wezbrały strumienie; czy będzie mógł też dać chleb? Czy przygotuje mięso swemu ludowi?

21
bg

Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogień się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;

ubg

Gdy PAN to usłyszał, rozgniewał się i ogień zapłonął przeciw Jakubowi, i gniew wybuchnął przeciw Izraelowi;

22
bg

Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.

ubg

Bo nie uwierzyli Bogu i nie zaufali jego zbawieniu;

23
bg

Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

ubg

Choć rozkazał chmurom w górze i bramy nieba otworzył.

24
bg

I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.

ubg

I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał.

25
bg

Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

ubg

Człowiek jadł chleb anielski; zesłał im pokarm do syta.

26
bg

Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

ubg

Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu i sprowadził swą mocą wiatr południowy.

27
bg

I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

ubg

Zesłał im mięso jak pył i ptactwo skrzydlate jak piasek morski.

28
bg

Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.

ubg

Spadło ono pośrodku ich obozu, wokół ich namiotów.

29
bg

I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.

ubg

Jedli i w pełni się nasycili; dał im, czego pragnęli.

30
bg

A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

ubg

A gdy jeszcze nie zaspokoili swego pragnienia, gdy jeszcze pokarm był w ich ustach;

31
bg

Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.

ubg

Spadł na nich gniew Boży i zabił ich tłustych, a znakomitszych z Izraela powalił.

32
bg

Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;

ubg

Mimo to nadal grzeszyli i nie wierzyli jego cudom;

33
bg

Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

ubg

Dlatego sprawił, że ich dni przemijały w marności, a ich lata w trwodze.

34
bg

Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,

ubg

Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga;

35
bg

Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

ubg

Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy ich Odkupicielem;

36
bg

(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;

ubg

Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;

37
bg

A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

ubg

A ich serce nie było przed nim szczere i nie byli wierni jego przymierzu.

38
bg

On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

ubg

On jednak, będąc miłosiernym, przebaczał ich nieprawości i nie wytracał ich; często odwracał swój gniew i nie pobudzał całej swej zapalczywości;

39
bg

Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

ubg

Bo pamiętał, że są ciałem; wiatrem, który ulatuje i nie wraca.

40
bg

Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

ubg

Jak często pobudzali go do gniewu na pustyni i zasmucali go na pustkowiu!

41
bg

Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

ubg

Odwracali się i wystawiali Boga na próbę, i stawiali granice Świętemu Izraela.

42
bg

Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;

ubg

Nie pamiętali jego ręki ani dnia, w którym ich wybawił z utrapienia;

43
bg

Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

ubg

Gdy czynił swe znaki w Egipcie i swe cuda na polu Soanu;

44
bg

Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.

ubg

Gdy zamienił w krew ich rzeki i ich strumienie, tak że nie mogli z nich pić.

45
bg

Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:

ubg

Zesłał na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich niszczyły;

46
bg

I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szarańczy.

ubg

I dał robactwu ich plony, a ich pracę szarańczy.

47
bg

Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.

ubg

Zniszczył gradem ich winorośle, a sykomory szronem.

48
bg

I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

ubg

Ich bydło wydał na pastwę gradu, a ich stada na pastwę błyskawic.

49
bg

Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.

ubg

Wylał na nich żar swojego gniewu, zapalczywość, oburzenie i udrękę, zesławszy na nich złych aniołów.

50
bg

Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;

ubg

Otworzył drogę dla swego gniewu, nie zachował ich duszy od śmierci, a ich życie wydał zarazie;

51
bg

I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;

ubg

Wytracił wszystko pierworodne w Egipcie, pierwociny ich mocy w namiotach Chama;

52
bg

Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.

ubg

Ale swój lud wyprowadził jak owce i wiódł ich po pustyni jak stado.

53
bg

Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

ubg

Prowadził ich bezpiecznie, tak że się nie lękali, a ich wrogów przykryło morze;

54
bg

Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.

ubg

I przyprowadził ich do swej świętej granicy; do góry, którą nabyła jego prawica.

55
bg

I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.

ubg

Wypędził przed nimi narody, sznurem wyznaczył im dziedzictwo, żeby pokolenia Izraela mieszkały w swoich namiotach.

56
bg

A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

ubg

Oni jednak wystawiali na próbę i pobudzali do gniewu Boga Najwyższego, i nie strzegli jego świadectw.

57
bg

Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.

ubg

Lecz odwrócili się i postępowali przewrotnie jak ich ojcowie, schodzili z drogi jak łuk zawodny.

58
bg

Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

ubg

Pobudzali go bowiem do gniewu przez swe wyżyny i rzeźbionymi posągami wzbudzali jego zazdrość.

59
bg

Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

ubg

Gdy Bóg to usłyszał, rozgniewał się i wielce wzgardził Izraelem.

60
bg

Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

ubg

I opuścił przybytek w Szilo; namiot, który rozbił wśród ludzi;

61
bg

Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

ubg

I oddał w niewolę swoją moc i swoją chwałę w ręce wroga.

62
bg

Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

ubg

Wydał swój lud pod miecz i rozgniewał się na swoje dziedzictwo.

63
bg

Młodzieńców jego ogień pożarł, a panienki jego nie były uczczone.

ubg

Ich młodzieńców pochłonął ogień, a ich dziewic nie wydano za mąż.

64
bg

Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.

ubg

Ich kapłani padli od miecza, a ich wdowy nie lamentowały.

65
bg

Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

ubg

Lecz potem Pan ocknął się jak ze snu, jak mocarz wykrzykujący od wina.

66
bg

I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną hańbę podał ich.

ubg

I uderzył na tyły swoich wrogów, okrył ich wieczną hańbą.

67
bg

Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,

ubg

Ale choć wzgardził namiotem Józefa i pokolenia Efraima nie wybrał;

68
bg

Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.

ubg

Jednak wybrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował.

69
bg

I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.

ubg

I zbudował swoją świątynię jak wysoki pałac; jak ziemię, którą ugruntował na wieki.

70
bg

I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;

ubg

Wybrał też Dawida, swego sługę; wziął go z owczych zagród;

71
bg

Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;

ubg

Przywołał go, gdy chodził za karmiącymi owcami, aby pasł Jakuba, jego lud, i Izraela, jego dziedzictwo.

72
bg

Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.

ubg

A on ich pasł w prawości swego serca i prowadził ich roztropną ręką.