Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 90
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.
Modlitwa Mojżesza, Bożego męża. Panie, Ty byłeś dla nas schronieniem od pokolenia do pokolenia.
Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie, ty byłeś naszą ucieczką z pokolenia na pokolenie.
Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.
Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku.
Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.
Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.
Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.
Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.
Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy.
Tysiąc lat bowiem w twoich oczach jest jak dzień wczorajszy, który minął, i jak straż nocna.
Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.
Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.
Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku.
Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.
O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.
Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.
Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.
Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni.
Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.
Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.
Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza.
Położyłeś przed sobą nasze nieprawości, nasze skryte grzechy w świetle twego oblicza.
Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.
Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.
Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie.
Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.
Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.
Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.
Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?
Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?
Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?
Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.
Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.
Naucz nas liczyć nasze dni, abyśmy przywiedli serce do mądrości.
Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.
Zwróć się, WIEKUISTY. Jak długo jeszcze? Ulituj się nad Twoimi sługami.
Powróć, PANIE. Jak długo jeszcze? Zlituj się nad swymi sługami.
Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.
Rano nasyć nas Twoją łaską, byśmy się mogli weselić przez wszystkie nasze dni.
Nasyć nas z rana twoim miłosierdziem, abyśmy mogli się cieszyć i radować przez wszystkie nasze dni.
Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.
Pociesz nas na miarę dni, w których nas trapiłeś, na miarę lat przez które oglądaliśmy niedolę.
Spraw nam radość według dni, w których nas trapiłeś; według lat, w których zaznaliśmy zła.
Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.
Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami.
Niech się ukaże twoim sługom twoje dzieło, a twoja chwała ich synom.
Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!
I niech będzie upodobanie nad nami, WIEKUISTEGO, naszego Boga. Utwierdź pomiędzy nami sprawę naszych rąk; tak, sprawę naszych rąk, ją utwierdź.
Niech dobroć PANA, naszego Boga, będzie z nami; i utwierdź wśród nas dzieło naszych rąk; utwierdź dzieło naszych rąk!