Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 94
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!
Boże pomsty, WIEKUISTY, Boże pomsty – zajaśniej.
Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.
Podnieś się sędzio ziemi i daj odpłatę pysznym.
Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?
Jak długo niegodziwi, WIEKUISTY, jak długo będą górować niegodziwi;
Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
bluzgać, hardo przemawiać i przechwalać się wszyscy złoczyńcy?
Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?
Dręczą Twój lud, WIEKUISTY, i Twoje dziedzictwo gnębią.
Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?
Wdowę i przybysza zabijają, a sieroty mordują.
Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
Mówią: WIEKUISTY nie widzi; nie zwraca uwagi Bóg Jakóba.
Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
Czyż Ten, kto ukształtował ucho – nie usłyszy? Albo czy Ten, kto zbudował oko – nie zobaczy?
Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
Kto karci narody – czyżby nie karał? On, co człowieka uczy wiedzy.
Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.
Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
Szczęśliwy mąż, którego karcisz, BOŻE, i w Twoim Prawie go nauczasz.
Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.
Aby mu dać otuchę w dni niedoli, dopóki nie będzie wykopany grób niegodziwego.
Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
Gdyż WIEKUISTY nie porzuci Swojego ludu i Swojego dziedzictwa nie opuści.
Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.
Bowiem sąd wróci z powrotem do sprawiedliwości, a oprócz niego wszyscy prawego serca.
Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?
Kto przy mnie stawał przeciwko niegodziwym? Kto dla mnie występował przeciw nieprawym?
By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.
Gdyby WIEKUISTY nie był mą pomocą, moja dusza niemal by legła w grobie.
Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.
Gdy sądziłem, że już się chwieje ma noga – Twoja łaska, WIEKUISTY, mnie wsparła.
W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.
Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?
Czy sprzymierzył się z Tobą tron bezprawia, i sprawca krzywdy zamiast prawa?
Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?
Skupiają się przeciw duszy sprawiedliwego i niewinną krew potępiają.
Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
Ale WIEKUISTY będzie dla mnie Twierdzą; mój Bóg Opoką mego schronienia.
Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.
Przeciw nim zwróci ich nieprawość i z powodu ich złości wygubi; wygubi ich WIEKUISTY, nasz Bóg.