Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 9
1 rzedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa. 2 ędę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje. 3 ozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy! 4 e się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej. 5 oś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy. 6 ozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne. 7 nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi. 8 le Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd. 9 n będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości. 10 będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku. 11 będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają. 12 piewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego. 13 oć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych. 14 miłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci. 15 bym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem. 16 anurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich. 17 znajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela. 18 iepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga. 19 o nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki. 20 owstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą. 21 Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.