King James Version
Księga Ijoba 7
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?
Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.
Czy człowiekowi nie jest wyznaczony czas na ziemi? Czy jego dni nie są jak dni najemnika?
As a servant earnestly desireth the shadow, and as an hireling looketh for the reward of his work:
Żyje jak niewolnik, który łaknie cienia; jak najemnik, co czeka na swą wysługę.
Jak sługa pragnie cienia, jak najemnik oczekuje zapłaty za swoją pracę;
So am I made to possess months of vanity, and wearisome nights are appointed to me.
Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.
Tak moim udziałem są miesiące próżne, a przeznaczono mi noce bolesne.
When I lie down, I say, When shall I arise, and the night be gone? and I am full of tossings to and fro unto the dawning of the day.
Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.
Gdy się kładę, mówię: Kiedy minie noc, abym mógł wstać? I jestem pełny niepokoju aż do świtu.
My flesh is clothed with worms and clods of dust; my skin is broken, and become loathsome.
Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.
Moje ciało pokryte jest robactwem i strupami w prochu, moja skóra pęka i ropieje.
My days are swifter than a weaver's shuttle, and are spent without hope.
Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.
Moje dni biegną szybciej niż czółenko tkackie i przemijają bez nadziei.
O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.
Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra.
The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.
Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.
Oko, które mnie widziało, już mnie nie zobaczy. Twoje oczy są zwrócone na mnie, a mnie już nie ma.
As the cloud is consumed and vanisheth away: so he that goeth down to the grave shall come up no more.
Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.
Jak obłok się rozchodzi i przemija, tak ten, kto zstępuje do grobu, nie wraca.
He shall return no more to his house, neither shall his place know him any more.
Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.
Nie wróci już do swego domu ani nie pozna go już jego miejsce.
Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.
Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.
Dlatego nie mogę powstrzymać swoich ust, będę mówił w utrapieniu swego ducha, będę narzekał w goryczy swojej duszy.
Am I a sea, or a whale, that thou settest a watch over me?
Czyż ja jestem morzem, albo potworem, że obsadziłeś mnie strażą?
Czy jestem morzem albo wielorybem, że postawiłeś przy mnie straż?
When I say, My bed shall comfort me, my couch shall ease my complaints;
Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –
Gdy mówię: Pocieszy mnie moje łóżko i moje posłanie ulży mojemu narzekaniu;
Then thou scarest me with dreams, and terrifiest me through visions:
wtedy przez sny mnie trwożysz i straszysz mnie widziadłami.
Wtedy straszysz mnie snami i przerażasz mnie widzeniami;
So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.
Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.
Tak że moja dusza wybrałaby sobie uduszenie, raczej śmierć niż życie.
I loathe it; I would not live alway: let me alone; for my days are vanity.
Zanikam, nie będę wiecznie żył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.
Uprzykrzyło mi się życie, nie chcę żyć wiecznie. Zostaw mnie, bo moje dni są marnością.
What is man, that thou shouldest magnify him? and that thou shouldest set thine heart upon him?
Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?
Czym jest człowiek, że go tak wywyższasz i że zwracasz ku niemu swoje serce?
And that thou shouldest visit him every morning, and try him every moment?
Że nawiedzasz go każdego poranku i w każdej chwili go doświadczasz?
Że nawiedzasz go każdego ranka i w każdej chwili doświadczasz?
How long wilt thou not depart from me, nor let me alone till I swallow down my spittle?
Kiedy wreszcie odwrócisz swój wzrok ode mnie? Zaniechasz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę?
Kiedy odwrócisz się ode mnie i zostawisz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę?
I have sinned; what shall I do unto thee, O thou preserver of men? why hast thou set me as a mark against thee, so that I am a burden to myself?
Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?
Zgrzeszyłem, cóż mam czynić, stróżu człowieka? Czemu mnie wziąłeś za cel, abym był sam dla siebie ciężarem?
And why dost thou not pardon my transgression, and take away my iniquity? for now shall I sleep in the dust; and thou shalt seek me in the morning, but I shall not be.
Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.
Czemu nie przebaczysz mojego przestępstwa i nie zmażesz mojej nieprawości? Teraz bowiem położę się w prochu i gdy rano będziesz mnie szukał, nie będzie mnie.